Μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μάρτυρος Θεοκλήτου,

Advertisements

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Iερισσού Θεόκλητος από το Φανάρι: Ορισμένοι πασχίζουν να αποϊεροποιήσουν και αφελληνίσουν την Παιδεία του Γένους μας…

DSC 6004

Τον πανηγυρικό Λόγο κατά την εορτή των Τριών Ιεραρχών στην Ιερή Καθέδρα του Οικουμενικού Θρόνου εκφώνησε,κατόπιν προσκλήσεως του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και της Αγίας και Ιεράς Σύνοδου, ο Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου Θεόκλητος. Την παραμονή της εορτής ο Μητροπολίτης Ιερισσού χοροστάτησε στον πανηγυρικό Εσπερινό για την εορτή των Αγίων των Γραμμάτων ενώ το πρωί της Κυριακής ο εκ των Επαρχιων των «Νεων Χωρών» Ιεράρχης του Οικουμενικού Θρόνου χοροστάτησε κατά τη Θεία Λειτουργία στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό. Στο πλαίσιο της επισκέψεώς του έλαβε την πατριαρχική ευλογία κατά την ιδιαίτερη συνάντηση που είχε με τον Οικουμενικό Πατριάρχη μέσα σε θερμή και εγκάρδια ατμόσφαιρα.

Τον Μητροπολίτη Θεόκλητο συνοδεύουν οι κληρικοί του Αρχιμανδρίτες Ιγνάτιος Ριγανάς, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος, Λεόντιος Καρίκας και Δωρόθεος Ζέρβας.

Ακολουθεί η ομιλία του Μητροπολίτη Ιερισσού στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό επί τη εορτή των Τριών Ιεραρχών:

«Τάς μυστικάς σήμερον τοῦ Πνεύματος σάλπιγγας, τούς Θεοφόρους Πατέρας ἀνευφημήσωμεν· τούς μελωδήσαντας ἐν μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας, μέλος ἐναρμόνιον θεολογίας…» (Δοξαστικόν Κεκραγαρίων Μ. Ἑσπερινοῦ Τριῶν Ἱεραρχῶν).

Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,
Σεπτή τῶν Ἱεραρχῶν χορεία,
Ἅγιοι Πατέρες καί Ἀδελφοί,
Φέρελπις καί πολλά ὑποσχομένη εἰς τό Γένος μαθητιῶσα Νεολαία,
μετά τῶν ἐλλογιμωτάτων Διδασκάλων ὑμῶν,
Εὐλογημένε Λαέ τοῦ Θεοῦ,

Ἑορτάζει καί πανηγυρίζει σήμερον ἡ Ἐκκλησία τήν μνήμην τῶν τριῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Μεγάλων Ἱεραρχῶν καί Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων Βασιλείου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καί Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, προστατῶν τῆς Παιδείας τοῦ Γένους ἡμῶν καί παμφαῶν φωστήρων τῆς Οἰκουμένης. Καί ἡμεῖς ἔχομεν τήν ὑψίστην εὐλογίαν, ταύτην τήν πανήγυριν νά ἀπολαμβάνωμεν ἐν ταῖς πατρικαῖς ἀγκάλαις τοῦ σεμνομεγαλοπρεποῦς καί ἀειφεγγοῦς Φαναρίου, τοῦ σεπτοῦ κέντρου τῆς ἁπανταχοῦ Ὀρθοδοξίας, κατενώπιον τιμίων Ἱερῶν Λειψάνων ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας Μαρτύρων, Διδασκάλων καί Ὁμολογητῶν τεθησαυρισμένων ἐν τῷ ἱστορικῷ τούτῳ παλλαδίῳ τῆς Ρωμηοσύνης καί δή ἔμπροσθεν τοῦ ἱλαροῦ προσώπου τῆς Σεπτῆς Κορυφῆς τῆς ἀνά τήν Ὑφήλιον Ὀρθοδοξίας, τοῦ Οἰκουμενικοῦ ἡμῶν Πατριάρχου καί Δεσπότου κ. κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ, πλαισιουμένου ὑπό Συνοδικῶν ἁγίων Ἀρχιερέων τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, ἁγίων Κληρικῶν, τῶν τά πρῶτα φερόντων, μαθητιώσης Νεολαίας μετά τῶν Διδασκάλων αὐτῆς καί Λαοῦ τῆς Βασιλίδος τῶν Πόλεων.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΣΕ PDF.

DSC 5874

Η ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η χριστουγεννιάτικη γιορτή των Κατηχητικών μας Σχολείων την Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως, 18 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 6.30′  μ.μ. στο κατάμεστο ΑΓΑΠΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ.

Τα παιδιά των Κατηχητικών μας Σχολείων με τη βοήθεια των Κατηχητριών τους,           κ. Χριστίνας Γούσιου-Πανδριά, δασκάλας, κ. Σοφίας Καζλάρη-Λιάκου, Νηπιαγωγού και κ. Ελένης Πολύχρου-Γούσιου, Αγιογράφου, μετά από εργώδη προετοιμασία πολλών ημερών μας παρουσίασαν μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη γιορτή.

Περιλάμβανε χριστουγεννιάτικους ύμνους, σκέψεις για το πραγματικό νόημα της γιορτής, τραγούδια, ποιήματα και το θεατρικό «Ο ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ».

Την επιμέλεια και διεύθυνση των ύμνων είχε ο Πρωτοψάλτης και νηπιαγωγός,              κ. Άγγελος Κουτζιαρής.

Τη χορωδία νέων διηύθυνε η δασκάλα-μαέστρος, κ. Μαρία Πανέλα-Κουνάδου, που με τις αγνές και μελωδικές φωνές των παιδιών μας έδωσαν το μήνυμα της γιορτής.

Τη γιορτή παρουσίασε η Δήμητρα Κουτζιαρή, βιβλιοθηκονόμος και στη ρύθμιση του ήχου ήταν ο ιεροψάλτης, κ. Κωνσταντίνος Πανδριάς.

Σε όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης προσφέρουμε τις ευχαριστίες της τοπικής Εκκλησίας και εκφράζουμε την προσωπική μας ευγνωμοσύνη  για την προσφορά ενός τόσο υψηλού εκκλησιαστικού-παιδαγωγικού έργου. Σπέρνουν το λόγο του Χριστού στις άδολες παιδικές ψυχές. Τα βιώματα που αποκομίζουν τα παιδιά σε αυτή την τρυφερή ηλικία θα μείνουν ανεξίτηλα σε όλη τους τη ζωή στις καθαρές ψυχές τους.

Ο Χριστός να τους ευλογεί,  η Παναγία να σκέπει αυτούς και τις οικογένειές τους και να τους ανταποδώσουν εκατονταπλασίονα τους ευλογημένους κόπους τους.

%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%83%ce%b5-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%b9%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%bd-%ce%b5%cf%87%cf%89-2

0-%cf%87%cf%81-2016

5-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%b1-2016

2-%cf%87%cf%81-%ce%b3-2016

Ο κ. Ηλίας Ατματζίδης παρουσιάζει τη χορωδία.

%cf%87%cf%81-2016-%ce%b1

Η χορωδία ψάλλει και τραγουδά.

0-%cf%87%cf%81-2016

3-%cf%87%cf%81-%ce%b3-2016

25-%cf%87%cf%81-201626-%cf%87%cf%81-201627-%cf%87%cf%81-201628-%cf%87%cf%81-2016

ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ: «Ο Τσαγκάρης»

4-%cf%87%cf%81-%ce%b3-2016 6-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%b1-2016 7-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%b1-2016 10-%cf%87%cf%81-2016 11-%cf%87%cf%81-2016 12-%cf%87%cf%81-2016 13-%cf%87%cf%81-2016 14-%cf%87%cf%81-2016 16-%cf%87%cf%81-2016 18-%cf%87%cf%81-2016 19-%cf%87%cf%81-2016 20-%cf%87%cf%81-2016 22-%cf%87%cf%81-2016 23-%cf%87%cf%81-2016 24-%cf%87%cf%81-2016
29-%cf%87%cf%81-2016

%cf%87%cf%81-2016-%ce%b1%ce%b1%ce%b1

Οι  συντελεστές της υπέροχης εκδήλωσης

%cf%87%cf%81-2016-%ce%b1%ce%b1%ce%b1%ce%b1%ce%b1

17-%cf%87%cf%81-2016

%cf%87%cf%81-2016-1234

%cf%87%cf%81-%ce%b3-2016

Ευχαριστίες και κλείσιμο γιορτής.

%cf%87%cf%81-2016-567Ένα μικρό απόσπασμα από τη χριστουγεννιάτικη γιορτή.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 2016

ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ
ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ
ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
ΙΕΡΙΣΣΟΥ, ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΔΑΜΕΡΙΟΥ
__________
 Ἀρ. Πρωτ.: 501                                          Ἐν Ἀρναίᾳ τῇ 5 Δεκεμβρίου 2016
 292661-figieisaigypton
Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ  Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Υ Γ Ε Ν Ν Ω Ν  2 0 1 6

Πρός
Τόν Ἱερό Κλῆρο,
Τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες
καί τόν φιλόχριστο Λαό τῆς καθ’ Ἡμᾶς Θεοσώστου Μητροπόλεως

Ἀδελφοί μου καί τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Μεγάλη ἡ Ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων!

Εἶναι ἡ ἡμέρα τῆς καταλλαγῆς, τῆς συμφιλιώσεως τῆς ἀνθρώπινης ὑπάρξεως μέ τόν Ἅγιο Θεό. Μέγα καί σημαντικό γεγονός. Ποιά ἡ ἀξία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, ὅταν ἡ ζωή εἶναι χωρισμένη ἀπό τόν Θεό; Θλίψη καί πόνος καί ἀβεβαιότητα καί ἀγωνία συντροφεύουν τήν ἀνθρώπινη ζωή, ὅταν αὐτή εἶναι μακριά ἀπό τήν προστασία, τήν καθοδήγηση, τόν στηριγμό καί τήν ἐλπίδα πού πλουσιοπάροχα προσφέρονται στήν ζωή άπό τόν Θεό. Γιά τοῦτο καί ὁ «Ὑψηλός Θεός» «ἐπί γῆς ὤφθη καί τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη». Γιατί, ὅπως γράφει ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Λόγου εἶχε σκοπό μᾶλλον τή θέωση τοῦ ἀνθρώπου παρά τήν ἁπλή λύτρωση ἀπό τήν ἁμαρτία. Δέν ἔγινε ὁ Θεός ἄνθρωπος μόνο γιά νά λυτρώση τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν ἁμάρτια, ὅπως ἀκριβῶς λυτρώνει ὁ κύριος τόν δοῦλο του ἀπό τίς ὀφειλές πού τόν ὁδηγοῦν στήν καταδίκη, ἀλλά κυρίως ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά ἐπαναφέρη τόν ἄνθρωπο κοντά Του, γιά νά τοῦ δώση τή δυνατότητα τῆς θεώσεως, γιά νά ἐπιστρέψη ὁ ἄνθρωπος στή φωλεά τοῦ Πατέρα Του!

Ἁρμόζει λοιπόν ἐξ αἰτίας τῆς Σαρκώσεως τοῦ Λόγου, νά χαρακτηρισθῆ ἡ ἡμέρα αὐτή μεγάλη καί ἡμέρα σωτηρίας νά ἀποκληθῆ καί συγχρόνως ἡμέρα ἀγαλλιάσεως νά θεωρῆται. Τοῦτο βιώνοντας τό γεγονός ὁ ἱερός Χρυσόστομος ἔλεγε: «Ἐκεῖνο πού ποθοῦσαν οἱ Πατριάρχες, πού προέλεγαν οἱ Προφῆτες, πού οἱ δίκαιοι ἐπιθυμοῦσαν νά δοῦν, ὅλα αὐτά βρῆκαν τό πλήρωμά τους καί ἔγιναν πραγματικότητα. Καί ὁ Θεός φανερώθηκε ἐπί γῆς μέ σάρκα καί συνανεστράφη μέ τούς ἀνθρώπους. Ἄς χαροῦμε καί ἄς εὐφρανθοῦμε, λοιπόν, ἀγαπητοί. Γιατί ἐάν ὁ Πρόδρομος ἐσκίρτησε ἀπό χαρά, εὑρισκόμενος στήν γαστέρα τῆς μητρός του, ὅταν εἰσῆλθε ἡ παρθένος Μαρία στό σπίτι τῆς Ἐλισάβετ, πολύ περισσότερο πρέπει νά σκιρτοῦμε καί νά χαίρωμε ἐμεῖς, πού ὄχι τήν Μαρία, ἀλλά τόν ἴδιο τόν Σωτήρα μας βλέπομε καί ἐπιβάλλεται συγχρόνως νά θαυμάζωμε καί νά ἐκπλησσώμεθα γιά τό μέγεθος τῆς θείας συγκαταβάσεως, τό ὁποῖο ὑπερβαίνει κάθε ἀνθρώπινη λογική καί ἀντίληψη».Χαρακτηριστικώτερα ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός θά πῆ: «Ὅλος ὁ Χριστός μέ προσέλαβε ὁλόκληρο καί ἑνώθηκε ὅλος μέ ὅλον ἐμένα, γιά νά χαρίση σέ ὅλον ἐμένα τή σωτηρία· γιατί αὐτό πού εἶναι ἀπρόσληπτο μένει ἀθεράπευτο». Ὅλους καί ὅλα τά τῶν ἂνθρώπων προσέλαβε ὁ Κύριος μέ τή Σάρκωσή Του, γιά νά θεραπέυση ὅλους καί ὅλα!

Το γεγονός τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως ζώντας λειτουργικά ὡς “σήμερα”, ὡς τωρινό καί ἀέναο συνάμα γεγονός οἱ πιστοί, ὀφείλομε νά διεισδύσωμε, ἀδελφοί, σέ ὅ,τι ἀπό τό Σπῆλαιο τῆς Βηθλεέμ γιά τήν ἀνθρώπινη ὕπαρξη προσεφέρθη καί προσφέρεται, σέ ὅ,τι “συγκαταβαίνων ὁ Σωτήρ τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων” μεταφέρει ἐκ τῶν Οὐρανῶν γιά τόν ἄνθρωπο, σέ ὅ,τι λέγεται καί εἶναι σωτηρία γιά τήν ταλαίπωρη καί ἐξαθλιωμένη ὕπαρξή μας. Αὐτό τό καθημερινό βίωμα τῆς Γέννας τοῦ Χριστοῦ μας ὁ ἱερός Χρυσόστομος τό θεωρεῖ λίαν άπαραίτητο γιά κάθε ἀνθρώπινη ὑπόσταση, γιατί ἡ τιμή καί μελέτη τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἀποτελεῖ“μέγιστον σημεῖον”, τήν ὕψιστη ἀπόδειξη δηλαδή τῆς ἀγάπης καί τοῦ σεβασμοῦ μας πρός τόν τεχθέντα Σωτήρα.

Τό ἐρώτημα πού τίθεται ἐπιτακτικά σήμερα, ἀνήμερα τά Χριστούγεννα, σέ ὅλους μας εἶναι, ἐάν ἀποδεχθήκαμε πνευματικά τοῦ Σωτῆρος τή Γέννα, ἐάν μετέχωμε οὐσιαστικά ἤ ὄχι στά λυτρωτικά δωρήματα τοῦ οὐρανοῦ στόν “χοϊκό” ἄνθρωπο, ἐάν βιώνωμε σωστικά ἤ μή τή Θεία Συγκατάβαση. Τί λέτε, στήσαμε τίς σκηνές μας δίπλα στή δική Του σκηνή, ὁμολογώντας τήν ἁμαρτία τῆς ἀπόστασίας πού διαπράξαμε ἐναντίον Του; Ὄχι, ἀδελφοί! Ποιός μπορεῖ νά ἀμφισβητήση ὅτι χρόνια τώρα καί στόν τόπο μας ἀπομακρύναμε τίς σκηνές μας ἀπό τή δική Του, στασιάσαμε ἐναντίον Του, ζητήσαμε «τό παιδίον τοῦ ἀπολέσαι αὐτό» (Ματθ. β΄ 13), ἐξήλθαμε ἀπό τήν παρεμβολή Του συνειδητά ἤ ἀσυνείδητα, γυρίσαμε τήν πλάτη στήν Ἐκκλησία Του, ἀναζητήσαμε ἄλλους θεούς, κομμένους καί ραμμένους στά μέτρα μας, ἀποκοπήκαμε ἀπό τίς πηγές Του, δημιουργήσαμε κοινωνίες, ἰδεολογίες, φιλοσοφίες, πολιτικές χωρίς Αὐτόν καί γενικά διακηρύξαμε τό τέλος Του, ὁρίζοντας τήν ἀρχή μιᾶς “νέας ἐποχῆς” χωρίς τήν Παρουσία Του.

Εἶναι καιρός, λοιπόν, νά κατανοήσωμε ὅτι σωτηρία σημαίνει μεταβολή τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς καί ὑποστάσεως σέ “ναό τοῦ Θεοῦ”, ὅπως ὁ θεῖος Παῦλος τό περιγράφει στίς ἐπιστολές του (Β΄ Κορ. στ΄ 6). Εἶναι καιρός νά ἀντιληφθοῦμε ὅτι καμμία ἀξία δέν ἔχει ἡ Γέννα τοῦ Θεοῦ γιά μᾶς, ἐάν δέν ἐπιδιώξωμε νά γεννηθῆ στή φάτνη τῆς ψυχῆς μας. Ὁ χρυσόγλωσσος Ἰωάννης γράφει: «Τί νά πῶ καί τί νά λαλήσω, τό θαῦμα μέ ἐκπλήττει. Ὁ παλαιός τῶν ἡμερῶν ἔγινε παιδί, Αὐτός πού κάθεται σέ θρόνο ὑψηλό κί ἀνυψωμένο τοποθετεῖται σέ φάτνη, ὁ ἀνέγγιχτος, ὁ ἁπλός καί ἀσύνθετος καί ἀσώματος, μέ ἀνθρώπινα χέρια τυλίγεται. Αὐτός πού σπάει τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας μέ σπάργανα περιβάλλεται, ἐπειδή αὐτό θέλει. Θέλει τήν ἀτιμία νά τήν κάνη τιμή, τήν ἀδοξία νά τήν ντύση μέ δόξα, τήν ὕβρη νά κάνη ἀρετή. Γι’ αὐτό καί παίρνει τό δικό μου σῶμα γιά νά χωρέσω ἐγώ τόν δικό Του Λόγο. Καί ἐπειδή παίρνει τή δική μου σάρκα μοῦ δίνει τό δικό Του Πνεῦμα. Παίρνει τή σάρκα μου γιά νά μέ ἁγιάση. Μοῦ δίνει τό Πνεῦμα Του γιά να μέ σώση».

Καμμία ἄλλη ἀμοιβή δέν γυρεύει ὁ νεογέννητος Χριστός ἀπό ἐμᾶς, οὔτε εἶναι δυνατόν νά ἐξευρεθῆ κάποια ἀμοιβή ἀντάξια τοῦ μεγαλείου τῆς συγκαταβάσεώς Του, ἐκτός ἀπό τή σωτηρία μας, τή σωτηρία τῶν ψυχῶν μας, τήν ἀρετοζωή, τή χριστοζωή, μέ τό νά γίνωμε Ναοί Θεοῦ ζῶντος. Αὐτή τήν “ἀμοιβή” ἐπιθυμεῖ.

Ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος Ἀλεξανδρείας ἔχει ἕνα μήνυμα γιά τόν σημερινό ἄνθρωπο στήν Ὁμιλία του Περί τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου: «Εἶδε ὁ Λόγος, γράφει ὁ ἱερός πατήρ, ὅτι καταστρεφόταν τό λογικό γένος τῶν ἀνθρώπων καί ὅτι κυριαρχεῖ πάνω τους μέ τή φθορά ὁ θάνατος. Εἶδε ὅτι ἡ ἀπειλή γιά τήν παράβαση ἐνίσχυε τή φθορά πάνω μας. Εἶδε ὅτι ἦταν ἀδύνατο νά καταργηθῆ ἡ φθορά καί ὁ θάνατος, προτοῦ ξεπληρωθῆ ἡ ποινή τοῦ νόμου. Εἶδε ἀκόμη, καί τό ἀσυμβίβαστο πρός τή δημιουργικότητα, ὅτι, δηλαδή, ἐνῶ Αὐτός δημιουργοῦσε, τά πλάσματα καταστρέφονταν. Εἶδε, ὅμως, καί τήν ὑπερβολική κακία τῶν ἀνθρώπων, ὅτι σιγά σιγά τήν αὔξησαν σέ βάρος τους σέ ἀβάσταχτο βαθμό. Εἶδε τέλος, ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εὐθύνονται γιά τό γεγονός τοῦ θανάτου. Βλέποντας ὅλα αὐτά, σπλαγχνίστηκε τό ἀνθρώπινο γένος καί λυπήθηκε γιά τήν ἀδυναμία μας· καταδέχθηκε τή δική μας φθορά χωρίς νά ὑποφέρη τήν κυριαρχία τοῦ θανάτου· προσλαμβάνει ἀνθρώπινο σῶμα γιά τόν ἑαυτό Του καί μάλιστα ὄχι διαφορετικό ἀπό τό δικό μας, γιά νά μήν πάη χαμένο τό δημιουργικό ἔργο τοῦ Πατέρα πού ἔπλασε τούς ἀνθρώπους».

Ἀδελφοί μου, ἡ Μεγάλη Ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων εἶναι ἡμέρα ἀπαρχῆς τῆς σωτηρίας μας. Ἀπό τήν “ἡμέρα” αὐτή, σάν θέλομε, γινόμαστε “ἕνα μέ τόν Θεό”,κατά τόν ὑψιπέτη Χρυσόστομο. Θά ἀνεχθοῦμε νά πάη χαμένο τό ἀνώτερο, τό ὡραιότερο, τό τιμιώτερο, τό πιό χαριτωμένο ἔργο τοῦ Πατέρα, ὁ ἄνθρωπος δηλαδή; Χριστούγεννα, ἡμέρα προσωπικῆς μας καί γενικῆς σωτηρίας, γιατί ἐάν ἡ σωτηρία δέν πηγάζη ἀπ’ τόν Χριστό, ἀπό πουθενά ἀλλοῦ δέν προσφέρεται, εἶναι φενάκη, εἶναι κίβδηλη, εἶναι χωματένια καί πρόσκαιρη!

Μέ χριστουγεννιάτικες πατρικές εὐχές καί εὐλογίες

Χριστούγεννα 2016

Ὁ Ἐπίσκοπος καί πνευματικός σας πατέρας

† Ὁ Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου
ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ

Ο Τραμπ και τα Θρησκευτικά!

Η επανάσταση της σιωπηλής πλειοψηφίας, η επιστροφή στις ρίζες και τα νέα Προγράμματα Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών 

του Παναγιώτη Τσαγκάρη

Γενικού Γραμματέα της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων

Ο Καναδός κοινωνιολόγος Mathieu Bock-Côté, καθηγητής στο Μόντρεαλ, κάνει μια από τις καλύτερες αναλύσεις ως αυτή τη στιγμή, για το «φαινόμενο» Τραμπ.

Μπορεί, γράφει ο καθηγητής στην Le Figaro και αναδημοσιεύουν ελληνικές ηλεκτρονικές δημοσιογραφικές ιστοσελίδες, να χαρακτηρίζουν πολλοί τον Τραμπ, «ως τερατώδη κλόουν, σεξιστή, ρατσιστή και χυδαιολόγο» και να θεωρούν την εκλογή του στην Προεδρία της Αμερικής, ως «το σύμπτωμα μιας πολιτικής και πολιτισμικής μιζέριας που χτύπησε τις λαϊκές τάξεις των ΗΠΑ», όμως στην πραγματικότητα κάτι άλλο έχει συμβεί.

«Από την νίκη του Brexit ως την επανάσταση του Τραμπ, εξηγεί ο καθηγητής Mathieu Bock-Côté, περνώντας από την άνοδο των λαϊκιστικών κινημάτων της Ευρώπης, είναι η ίδια επανάσταση εναντίον της παγκοσμιοποίησης που μοιάζει να σχηματίζεται. Κάθε φορά, τα θέματα είναι τα ίδια: οι πολίτες ζητούν σύνορα, θέλουν να επανιδρύσουν την κυριαρχία των κρατών, θέλουν να συγκρατήσουν την μαζική μετανάστευση, θέλουν να υπερασπιστούν την εθνική ταυτότητα. Κάθε χώρα το κάνει με τον τρόπο της, λαμβάνοντας υπόψη τις δικές της πολιτικές παραδόσεις και τα δικά της αρχέτυπα…

…Μπορούμε να μιλάμε για το τέλος της ευτυχισμένης παγκοσμιοποίησης; Ίσως, το μόνο που μπορούμε να λέμε είναι ότι ποτέ η παγκοσμιοποίηση δεν έγινε θετικά δεκτή από τις λαϊκές και τις μεσαίες τάξεις. Αλλά αυτή η απροθυμία τους ποτέ δεν ελήφθη στα σοβαρά και όλοι το έβλεπαν σαν σημάδι μιας κακής νοσταλγίας σε ένα σύμπαν ήδη παγκοσμιοποιημένο. Ξεχνούσαμε ότι οι ρίζες είναι μια ουσιώδης ανάγκη της ανθρώπινης ψυχής και ότι μπορούμε να αδιαφορήσουμε ή να την παγώσουμε αλλά αυτή καταλήγει να επικρατήσει. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από πλαίσια, από όρια, από άγκυρες. Όταν θέλουμε να τον ξεριζώσουμε από τον κόσμο του, επαναστατεί. Η πολιτική επανάσταση δεν είναι πάντα όμορφη, ελαφριά ή ντελικάτη. Μπορεί να πάρει και τραγικές όψεις.

Ένας κόσμος μοιάζει να πεθαίνει, ένας άλλος μοιάζει να γεννιέται. Η επανάσταση Τραμπ είναι εν πολλοίς ένα είδος δημοψηφίσματος εναντίον του συστήματος -με την Χίλαρι Κλίντον να εκπροσωπεί το σύστημα…»

Αυτή η επανάσταση μοιάζει, τηρουμένων των αναλογιών (mutatis mutandis), με τη δική μας σημερινή ελληνική επανάσταση, την επανάσταση τηςσιωπηλής πλειοψηφίας των νεοελλήνων ενάντια στην προσπάθεια ορισμένων συστημικών στοιχείων, να ξεριζώσουν τις δικές μας ρίζες, να αλλοιώσουν την ταυτότητά μας.

Ο αγώνας αυτών των στοιχείων,  τα οποία θαρρείς ενεργούν ως η νέα άκρα δεξιά της Νέας Τάξης Πραγμάτων και ως εντολοδόχοι της, παίρνει σάρκα και οστά με την προσπάθεια διάλυσης της ορθόδοξης θρησκευτικότητας των Ελλήνων, μεταστοιχειώνοντάς την σε κάτι άλλο, σε μια ατομική θρησκεία, διαμέσου της μετάλλαξης του μαθήματος των Θρησκευτικών από Ορθόδοξη Χριστιανική Αγωγή σε πολυθρησκειακό αχταρμά.

Διότι και αυτή η προσπάθεια αλλαγής της φυσιογνωμίας του  μαθήματος των Θρησκευτικών, μέσω των νέων Προγραμμάτων Σπουδών, γίνεται στο όνομα της παγκοσμιοποίησης, της ανοιχτότητας, της πολυπολιτισμικότητας, της πολιτικής ορθότητας, της νέας ασύνορης κοινωνίας, της πολυθρησκειακής ή της θρησκευτικά αδιάφορης και άθεης εν πολλοίς κοινωνίας, όπως χαρακτηρίζεται η κοινωνία μας από τους εμπνευστές αυτής της προσπάθειας.

Τα μηνύματα όμως που έρχονται από κάθε σημείο του πλανήτη, μαρτυρούν μια αντιστροφή του κλίματος. Οι λαοί φαίνεται να αντιστέκονται, να επαναστατούν και να ζητούν επιστροφή στις ρίζες τους, αναζητώντας το αντίδοτο στα προβλήματα που τους πρόσθεσε η παγκοσμιοποίηση και η ανοιχτή κοινωνία.

Είναι λοιπόν, λυπηρό το φαινόμενο, ενώ αυτά συμβαίνουν παγκοσμίως, εδώ στην Ελλάδα άνθρωποι με ιδεολογικές αγκυλώσεις και προκαταλήψεις άλλων εποχών και συστημάτων, να παλεύουν να γυρίσουν το ρολόι της Ιστορίας όχι απλώς προς τα πίσω, αλλά προπαντός σε καταστάσεις αποδοκιμασμένες από άλλους λαούς, σε παλαιότερες αλλά και πρόσφατες περιόδους.

Η απογοήτευση είναι ακόμη μεγαλύτερη για τους χριστιανούς, όταν διακρίνουν Ποιμένες της Ορθόδοξης Εκκλησίας τους, να εναντιώνονται στις συνοδικές αποφάσεις της Ιεραρχίας και να υποστηρίζουν μια μικρή ομάδα Θεολόγων, η οποία αγωνίζεται «με νύχια και με δόντια», για να κρατήσει «ζωντανά» με το «έτσι θέλω», αυταρχικά και βίαια, αυτά τα θνησιγενή και θανατερά νέα Προγράμματα Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών που συνέταξε και προσπαθεί με κάθε τρόπο, να τα φορτώσει στην πλάτη των μαθητών, των Θεολόγων καθηγητών και όλου του ελληνικού λαού, καταστρατηγώντας την πατροπαράδοτη ορθόδοξη πίστη καθώς και κάθε έννοια δημοκρατίας, συναδελφικότητας, διαλόγου και παιδαγωγικής.

Θέλουμε να πιστεύουμε όμως, ότι η πλειονότητα των Ιεραρχών  που απαρτίζουν την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, θα σταθούν στο ύψος τους και δεν θα εγκαταλείψουν στο έλεος κάθε ευφάνταστου και αυτοχριόμενου μεταρρυθμιστή παιδαγωγού, την ορθόδοξη αγωγή της νεότητας, τους καθηγητές Θεολόγους, το ένα εκατομμύριο των βαπτισμένων μαθητών και μαθητριών των σχολείων της χώρας μας, που αξίζει να μείνουν ελεύθεροι να πιστεύουν στον Τριαδικό Θεό και να μην υποδουλωθούν στα σχέδια της Νέας Τάξης με τη συγκατάνευση μάλιστα, των Ποιμένων της Εκκλησίας μας.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν θα τελεσφορήσουν προσπάθειες, όπως αυτή που διαβάσαμε πρόσφατα σε ηλεκτρονικά ΜΜΕ, που αφορά στη δημιουργία, από την Ιεραρχία, επιτροπής λαϊκών καθηγητών «δήθεν ανεξάρτητων», κατά το πρότυπο μάλλον των «Ανεξάρτητων αρχών»(!) από τους οποίους και θα εκμαιευθεί θετική εισήγηση για τα νέα Προγράμματα Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν μπορούν να ανατραπούν Συνοδικές αποφάσεις, που μάλιστα επικυρώθηκαν τρεις φορές και αφορούν στην απόρριψη των νέων Προγραμμάτων Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών, όταν πλέον είναι γνωστό σε όλους, εκείνο που ομολογήθηκε καθαρά και από τον Αρχιεπίσκοπο ότι στόχος τους στην ουσία είναι ένας και μοναδικός: Μάθημα Θρησκευτικών στα σχολεία μακράν και αντίθετα από την Ορθόδοξη διδασκαλία της Εκκλησίας, με τελικό τους όραμα την αλλοίωση της πίστεώς μας.

Ας προσέξουν επομένως, οι γνωστοί πλέον σε όλους ελάχιστοι Ιεράρχες που θέλουν στα φανερά να δείχνουν ότι έχουν συνοδικό πνεύμα και ότι δεν έχουν ομάδα παρασυναγωγής, όμως συμμαχούν υπογείως και στα κρυφά στηρίζουν τη γνωστή ομάδα, των ελάχιστων δήθεν προοδευτικών και δήθεν ανοιχτών Θεολόγων, που λυσσαλέα πολεμά τη διδασκαλία της  Ορθόδοξης Χριστιανικής Αγωγής στα σχολεία της πατρίδας μας. Η ιστορία καταγράφει στάσεις και συμπεριφορές ανθρώπων που μήδισαν, που δεν κράτησαν τις Θερμοπύλες που τους εμπιστεύτηκε ο Θεός και ο λαός του Θεού, επιλέγοντας να παίζουν «εν ου παικτοίς».

Από την εφημερίδα «Ορθόδοξος τύπος», 25-11-2016

Τα ελληνικά θα ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ από 1/1/2017 στα σχολεία της Ρωσίας

Το ‘ΠΕ και το ΕΚΑΝΕ ο Πούτιν: «Τα ελληνικά θα ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ από 1/1/2017 στα σχολεία της Ρωσίας»

Το ‘ΠΕ και το ΕΚΑΝΕ ο Πούτιν: «Τα ελληνικά θα ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ από 1/1/2017 στα σχολεία της Ρωσίας»

Την στιγμή που οι δικοί μας…

υπουργοί Παιδείας προσπαθούν να «σβήσουν» την γλώσσα μας.

Tα ελληνικά ως ξένη γλώσσα επιλογής θα διδάσκονται από την 1η Ιανουαρίου 2017 στα σχολεία της Ρωσίας.

Τη σχετική απόφαση και έγκριση των εκπαιδευτικών εγχειριδίων υπέγραψε η Ρωσίδα υπουργός Παιδείας, Όλγα Βασίλιεβα, στις 10 Νοεμβρίου.

Της υπουργικής απόφασης είχε προηγηθεί σχετική πρόταση για τη διδασκαλία της νέας ελληνικής ως γλώσσας επιλογής από την έδρα Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Κουμπάν στο Κρασνοντάρ (νότια Ρωσία), στο πλαίσιο της πολιτικής της χώρας για τη διδασκαλία των γλωσσών των μειονοτήτων της περιοχής.

Τελικά αποφασίστηκε η εκπαίδευση στα ελληνικά ως δεύτερη /ξένη γλώσσα να παρέχεται σε όλη την επικράτεια της Ρωσικής Ομοσπονδίας και συγκεκριμένα στην Ε΄και Στ΄Δημοτικού και στις τρεις τάξεις του γυμνασίου.

«Είμαστε πολύ χαρούμενοι και ικανοποιημένοι, γιατί φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο, να είναι ορατή η εισαγωγή της ελληνικής γλώσσας για πρώτη φορά στα ρωσικά σχολεία. Είναι ένα επίτευγμα που χρειάστηκε αρκετά χρόνια προετοιμασίας.

Τα εγχειρίδια για τη διδασκαλία της νέας ελληνικής γλώσσας ως γλώσσας επιλογής, ως μιας από τις ξένες γλώσσες που θα μπορούν να επιλέγουν οι Ρώσοι μαθητές στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού και στις πρώτες του γυμνασίου είναι έτοιμα. Ετοιμάστηκαν με τη δουλειά που έγινε κυρίως στο Πανεπιστήμιο Κουμπάν», δήλωσε ο πρύτανης του ΑΠΘ, Περικλής Μήτκας, σε συνέντευξη Τύπου, για την παρουσίαση της νέας προσπάθειας, στην οποία καθοριστική υπήρξε η συμβολή του σταθερού προγράμματος του ΑΠΘ «Ιάσων», για την ίδρυση και πρακτική ενίσχυση πυρήνων ελληνικών σπουδών στα πανεπιστήμια της παρευξείνιας ζώνης.

1479921236142573005          «Το επίτευγμα αυτό έρχεται σαν αποτέλεσμα πολύχρονων προσπαθειών του ΑΠΘ για την προώθηση της ελληνικής γλώσσας στις παρευξείνιες χώρες», σημείωσε ο πρύτανης του ΑΠΘ…. ΑΠΕ-ΜΠΕ