Στήν Παναγία τῆς Γαλατίστης γιά τήν “Ζωοδόχο Πηγή”

SAM 3128

Τήν Παρασκευή τῆς Διακαινησίμου, 21ηἈπριλίου τ. ἔ., ἡμέρα κατά τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ μεγαλοπρεπῶς τήν Παντάνασσα Μητέρα τοῦ Κυρίου μας ὡς Ζωοδόχο Πηγή, ἡ Γαλάτιστα πανηγύρισε, τόσο γιά τόν Ἀναστάντα Κύριο, ὅσο καί γιά τήν Κυρία Θεοτόκο στήν Ἐνορία τῆς Παναγίας τῆς Κωμοπόλεως.

SAM 3155
Τήν κυριώνυμο ἡμέρα τῆς Ἑορτῆς, τοῦ Ὄρθρου καί τῆς Θείας Λειτουργίας προέστη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ, πλαισιούμενος ἀπό τόν λαμπρό Παπαδάσκαλο τῆς Ἐνορίας Αἰδεσ. Οἰκον. π. Ἀργύριο Καραμόσχο, τούς Παν/τους Ἀρχιμ. π. Χρυσόστομο Μαϊδώνη, Πρωτοσύγκελλο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί π. Παΐσιο Σουλτανικᾶ, τούς Αἰδ/τους Πρωτοπρεσβυτέρους π. Ἀρίσταρχο Μαυροματάκη ἐκ τῆς ὁμόρρου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κασσανδρείας (Γαλαρινός) καί π. Ἐλευθέριο Μαυρίδη (συνταξιοῦχο) καί τούς Ἱερολογιωτάτους Διακόνους π. Ἐφραίμ Τσόλη καί π. Γεώργιο Κυριάκου.Ὁ Λαός τῆς Γαλάτιστας μυρωμένος μέ τῆς Ἀναστάσεως τή χαρά ἦρθε γιά νά ἀνάψη τό ἁγιοκέρι του, νά λάβη δύναμη ἀπό τόν ἀναστάντα Ἀρχηγό τῆς ζωῆς καί νά ξεδιψάση στά νάματα τῆς “Ζωοδόχου Πηγῆς”, ἀπ’ ὅπου ξεπήγασε ἡ χαρά τοῦ κόσμου. Παρόντες καί συμπροσευχόμενοι ὅπως πάντοτε ὁ Ἀντιδήμαρχος Πολυγύρου κ. Ἰωάν. Σιμώνης καί ὁ Πρόεδρος τοῦ Τοπικοῦ Συμβ. κ. Σειρᾶς Ἐμμανουήλ, οἱ ὁποῖοι πάντοτε ἀποζητοῦν τήν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας καί στηρίζουν τό ἔργο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.SAM 3182

Ὁ Σεβασμιώτατος στήν ὁμιλία του παρετήρησε ὅτι κατά τήν ἑβδομάδα τῆς Διακαινησίμου ἡ Ἐκκλησία ζῆ ὡς μία ἡμέρα τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, τήν Κυριακή καλύτερα τῆς Ἀναστάσεως ὡς μία ἡμέρα, ἀπό τήν ὁποία ξεπήγασε ἀνακαινισμένη καί ἀναπλασμένη ἡ Ζωή. Τίς ἡμέρες τοῦτες χαρακτηριστικά εἶπε ὁ ὁμιλητής γιορτάζουμε «θανάτου τήν νέκρωσιν, ᾅδου τήν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου ἀπαρχήν καί σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τὸν αἴτιον…». Μ’ ἄλλα λόγια ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι οὔτε ἰδιωτική ἐπιχείρησις, οὔτε Δημόσιος ἤ Δημοτικός ὀργανισμός, οὔτε δημιούργημα οἱουδήποτε ἀνθρώπου ὑλικό ἤ ὑλιστικό. Εἶναι ὁ τόπος τῆς μεταποιήσεως καί μεταβολῆς τοῦ θανάτου σέ ζωή, εἶναι ὁ τόπος τῆς καταργήσεως τοῦ θανάτου καί τής βλάστησης τοῦ κλίματος τῆς ζωῆς ἀπό τόν Πανάγιο τοῦ Χριστοῦ Τάφο. Τούτη τή διακονία τοῦ κόσμου πού ὁ Κύριος πέτυχε νά τήν φέρει εἰς πέρας μέ τήν τριήμερο Ταφή καί Ἀνάστασή Του, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος τή βλέπει δικαίως σάν πότισμα τῆς ἀνθρώπινης ὑπάρξεως ἀπό τίς ρανίδες τοῦ αἵματός Του. «Πολλά εἶναι πράγματι, θά πῆ, τά θαύματα ἑκείνου τοῦ καιροῦ. Ὁ Θεός σταυρώθηκε, ὁ ἤλιος ἔσβησε καί ἄναψε ξανά… Τό καταπέτσαμα τοῦ Ναοῦ σχίστηκε στά δύο, αἷμα καί νερό χύθηκε ἀπό τήν πλευρά Του… Ἡ γῆ ἐβόγγηξε, οἱ πέτρες σχίστηκαν… Οἱ νεκροί σηκώθηκαν… Καί ὅμως τίποτε δέν συγκρίνεται καί δέν εἶναι ἱσάξιο μέ τό θαῦμα τῆς σωτηρίας μου! Λίγες ρανίδες αἵματος ἀναπλάθουν καί ἀναδημιουργοῦν τόν κόσμο! Καί γίνονται ἡ συνεκτική ἀξία γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους, ὅπως ἡ πυτιά γιά τό γάλα, συνδέοντας καί συσφίγκοντας ὅλους σέ μία ἑνότητα!» Γιά νά κραυγάση τό συναξάρι τοῦ Μ. Σαββάτου· «…διά τῶν ὁποίων (ρανίδων αἵματος) τό γένος μας ἀναστήθηκε ἀπό τήν φθορά καί πέρασε στήν αἰώνια ζωή!»

SAM 3161

Aὐτό εἶναι ἡ Ἐκκλησία, κατέληξε ὁ Δεσπότης: «Ἡ μεταβολή τοῦ γήινου καί τοῦ πήλινου σέ ἄφθαρτο καί αἰώνιο, ἡ μεταποίηση τοῦ ὑλικοῦ σέ ἀθάνατο, χάριν στόν Σταυρό, τόν Τάφο καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας. Ἀλλά αὐτή ἡ Ἀνάσταση ξεχύθηκε μέν στόν κόσμο τήν “μιᾷ τῶν Σαββάτων”, ἀλλά ἐσπάρη καί ἐφανερώθη στόν κόσμο μέ τόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου καί τή σύλληψη τοῦ Κυρίου μας στή μήτρα τῆς Παναγίας. Στή μήτρα τῆς Παναγίας φύτρωσε τό Ρόδο τό Ἀμάραντο, γιά νά δώση τοῦ καρπούς του στήν ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως. Γιά τοῦτο ἀνυμνοῦντες τόν Αἴτιο, συνανυμνοῦμε τή Συναίτιο τῆς χαρᾶς μας, τῆς σωτηρίας μας, τήν Ζωοδόχο Πηγή καί Παντάνασσα Παρθένο».

SAM 3214

Μετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας καί πρό τῆς Ἀπολύσεως, ὁ Σεβασμιώτατος, κατόπιν προτάσεως τοῦ δραστηριωτάτου π. Ἀργυρίου, ἔκειρε σέ Ἀναγνῶστες δύο Ἱερόπαιδες, μαθητές Δημοτικοῦ Σχολείου, πού εἶναι ἁρωγοί στό ἔργο τοῦ Ἐφημερίου μέσα στό Ἱερό Βῆμα. Πρόκειται γιά τούς μαθητές Νικόλαο Σιμώνη τοῦ Κων/νου καί τῆς Εἰρήνης καί Μιχαήλ Ἀννετούδη τοῦ Δημητρίου καί τῆς Μαρίας, γεγονός πού συγκίνησε τό Ἐκκλησίασμα, ἱκανοποίησε τόν Σεβασμιώτατο καί συνετέλεσε στό νά δοῦμε δάκρυα στά μάγουλα τῶν γονιῶν τῶν παιδιῶν καί τῶν περισσοτέρων τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος. Ἄξια, καλή πρόοδο καί νά ἔχουν τήν εὐλογία τῆς Παναγίας τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς. Ἄξιος καί ὁ Ἐφημέριος πού σάν πνευματική μέλισσα γεμίζει τό Ἁγιοπότηρο μέ τό νέκταρ τῆς πίστεως.

SAM_3121SAM_3164

Συνέχεια

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 2017

ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ
ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ
ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
ΙΕΡΙΣΣΟΥ, ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΔΑΜΕΡΙΟΥ
__________
 Ἀρ. Πρωτ.: 174                                                   Ἐν Ἀρναίᾳ τῇ 31η Μαρτίου 2017
  eikona egkyklios pasxa 2017
Π Α Σ Χ Α Λ Ι Ο Σ    Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ

Πρός
Τόν Ἱερό Κλῆρο,
Τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί
Τόν φιλόχριστο Λαό
τῆς καθ’ Ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀδελφοί καί τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά καί περιπόθητα,

Χριστός Ἀνέστη!

 «Ὅλη ἡ ἱστορία τοῦ Χριστιανισμοῦ δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά ἡ ἱστορία ἑνός καί μοναδικοῦ θαύματος, τοῦ θαύματος τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, τό ὁποῖο συνεχίζεται στίς καρδιές τῶν χριστιανῶν ἀπό ἡμέρας εἰς ἡμέραν, ἀπό ἔτους εἰς ἔτος, ἀπό αἰῶνος εἰς αἰῶνα μέχρι τῆς Δευτέρας Παρουσίας» (ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς).

Ναί ἀγαπητοί. Ἡ σφραγίδα τῆς χριστιανικῆς ἐλπίδας εἶναι τό Εὐαγγέλιο τοῦ Πάσχα. Ἡ “καλή ἀγγελία”, ὅτι νικήθηκε ὁ θάνατος. «Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, ᾅδου τήν καθαίρεσιν». Τώρα στούς ἰστούς τοῦ κόσμου, πού οἰκοδομεῖται “ἡ καινή ζωή” προβάλλει τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως, ἡ ἐμπειρία τῆς ὑπερβάσεως τοῦ θανάτου σφραγίζει τήν “ἀπαρχήν” τῆς “ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου…” καί σκιρτῶντας ἀπό ἄφατη χαρά παγγενής ὁ Ἀδάμ ὑμνεῖ τόν “Αἴτιον”!

Μερικοί, βέβαια, θαυμάζουν τήν σπουδαιότητα καί τό “παράδοξον” τῆς Ἀναστάσεως καί τήν Ἀναστάσιμη ἐμπειρία τῶν Ἀποστόλων. Ἀλλά συγχρόνως διερωτῶνται, πῶς αὐτή ἡ Ἀποστολική ἐμπειρία, ἡ σφραγισμένη μέ τήν ψηλάφηση τοῦ Θωμᾶ, μπορεῖ νά ἔχη τήν ἴδια σπουδαιότητα γιά μᾶς. Μᾶς εἶναι ἀρκετό, ἄραγε, νά πιστεύουμε ἁπλά στήν Ἀποστολική διαβεβαίωση, ὅτι ἀναστήθηκε ὁ Κύριος καί πάνω σ’ αὐτή νά στηρίζουμε τήν πίστη μας;

Ἀδελφοί μου, θά ἤθελα σήμερα νά τονίσω στήν ἀγάπη σας μ’ ὅση δύναμη ἔχουν τά φυλλοκάρδια μου αὐτή τήν ἀλήθεια. Ἀπ’ ὅλα τά ἱστορικά συμβάντα στόν κόσμο ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἐκείνη πού ἀνήκει τόσο στήν Ἱστορία τοῦ παρελθόντος, ὅσο καί στήν πραγματικότητα τοῦ παρόντος. Ὑποστασιάζει αὐτή ἡ ἀλήθεια τό παρόν. Ναί! Ὁ Χριστός πέθανε στόν Σταυρό μιά συγκεκριμένη ἡμέρα, ὁ Χριστός ἀναστήθηκε ἀπό τόν Τάφο σέ μιά ὡρισμένη ἡμέρα. Ἀλλά ὁ Χριστός ἀπ’ τή στιγμή πού μέ τήν Ἀνάσταση συντρίβει τόν θάνατο, ἀνήκει στήν ἱστορία τῆς κάθε στιγμῆς, γιατί Ἀναστημένος εἶναι μαζί μας καί τώρα καί πάντοτε καί στούς αἰῶνες, σύμφωνα μέ τήν ὑπόσχεσή Του. Γιά τόν λόγο αὐτό δέν ὑπάρχει μεγαλύτερο μαρτύριο οὔτε στόν οὐρανό οὔτε στή γῆ ἀπό μιά ζωή ξεκομμένη ἀπό τήν Ἀνάσταση. Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀπελπισία ἀπό τή ζωή χωρίς τήν ἀθανασία. Χωρίς τόν Ἀναστάντα Κύριό μας. Γι’ αὐτό καί δέν ὑπάρχει τραγικώτερη ὕπαρξη ἀπό τόν ἄνθρωπο πού δέν πιστεύει στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. «Καλόν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος» (Ματθ. κστ΄ 24).

Ἀληθῶς, ἀδελφοί μου, ὁ Χριστός Ἀνέστη! Καί μάρτυρες τούτου τοῦ γεγονότος εἴμαστε ὅλοι, «ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθημεν» (Γαλ. γ΄ 27). Βλέποντας τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως καί πλημμυρισμένοι ἀπό τήν ἐλπίδα της, βαδίζουν πρός τή ζωή καί μετέχουν σ’ αὐτήν οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ Μάρτυρες καί οἱ Ὁμολογητές καί οἱ Χριστοφόροι ὅλων τῶν ἐποχῶν ἑνωμένοι μέ τό πνεῦμα τῆς κατά Χριστόν Ἀγάπης πού πηγάζει ἀπό τόν Σταυρό καί τό “κενό μνημεῖο”.

Ἡ Ἀνάσταση ἔγινε ἡ ἀρχή καί ὁ σκοπός, τό κέντρο καί ὁ θεμέλιος λίθος, «ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου». Ὁ Ἀναστάς ἔγινε ἡ μεγάλη καί λυτρωτική πραγματικότητα. Πόνεσε πάνω στό Σταυρό, ἔνοιωσε τήν ἐγκατάλειψη πάνω στό ξύλο τῆς ὀδύνης, ἀλλά πάνω ἀπό τό ὕψος τοῦ Ζωηφόρου Σταυροῦ ἀντικρύζει τό φῶς τῆς ἀνακαινισμένης ζωῆς. Χωρίς τήν Ἀνάσταση θά ἦταν ἕνα πρόβλημα καί ἡ Μεγάλη Παρασκευή, ἡ τελευταία ἡμέρα τῆς ζωῆς τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τοῦ κόσμου ὁλόκληρου.

Χριστός Ἀνέστη! Καί παγίως πλέον ὁ θάνατος μετατρέπεται σέ ὑποπόδιο τῶν ποδῶν τοῦ ἀνθρώπου, ὥστε ὁ ζωοποιηθείς νά κραυγάζη: «Ποῦ σου θάνατε τό κέντρον; ποῦ σου ᾍδη τό νῖκος;». Ἡ χρυσήλατη σάλπιγγα τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Ἱερός Χρυσόστομος, εὐαγγελίζεται σήμερα αὐτήν τή χαρά. «Ἔφθασε, λοιπόν, ἡ ποθητή γιά μᾶς καί σωτήρια ἑορτή, ἡ Ἀναστάσιμη ἡμέρα, ἡ προϋπόθεση τῆς εἰρήνης, ἡ ἀφορμή τῆς συμφιλίωσης, ἡ ἐξαφάνιση τῶν πολέμων, ἡ κατάργηση τοῦ θανάτου, ἡ ἧττα τοῦ Διαβόλου».Καί ὁ νεοέλληνας ποιητής τήν ἐπισφραγίζει διθυραμβικά:

 «Ὤ, τί χαρά εἶναι τούτη, πού δέν περίμενα.
Ὤ, τί χαρά, ἡ χαρά σου, Λατρευτέ!»
(Β. Μουστάκης).

Ἀλήθεια! Ποιός μπορεῖ νά ἀμφισβητήση σήμερα, τό ὅτι οἱ ἄνθρωποι ἀναμείχθηκαν μέ τούς ἀγγέλους καί ἔχοντες σῶμα χαίρουν μαζί μέ τούς ἀσωμάτους; «Τί ζητεῖτε τόν ζῶντα μετά τῶν νεκρῶν; Ἠγέρθη οὐκ ἔστιν ὦδε» (Μαρκ. ιστ΄ 6), ἡ ἀγγελική διαβεβαίωση. Καί ἡ ἀνθρώπινη καρδιά πανηγυρικά καί νικητήρια σαλπίζει. Ἠγέρθη, καί ὁ ᾍδης βοᾶ καί στενάζει. Ἀνέστη, καί ὁ ᾍδης ἔχασε τό προνόμιο τῆς κυριαρχίας στίς ψυχές μας. Κενός ὁ Τάφος καί ὁ ᾍδης ἐπικράνθη, γιατί ἐνεκρώθη καί ἐδεσμεύθη. Χριστός ἀνέστη! Καί ἡ ζωή πολιτεύεται καί μοσχομυρίζει Ἀθανασία Ἀναστάσιμη ὁ ἀνθρώπινος “πηλός”. Τό μήνυμα αὐτό πού ἑνώνει οὐρανό καί γῆ σημαίνει: «Ἔξοδο τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν ὠκεανό τῆς σύγχρονης ἀπελπισίας, ἀπ’ τό πάθος τῆς ἀπανθρωπιᾶς, ἀπ’τήν κυριαρχία τῆς ὕλης. Σημαίνει ἀναδημιουργία, ἀνακαίνιση, Ζωή».

Ναί ἀγαπητοί! «Αὕτη ἡ κλητή καί Ἁγία ἡμέρα, ἡ μία τῶν Σαββάτων ἡ βασιλίς καί κυρία». Γι’ αὐτό ἡ πατρική μου καρδιά σήμερα πλημμυρισμένη ἀπό τό Ἀναστάσιμο φῶς τῆς ἀγάπης καί συγχαίροντας μέ τή δική σας ἀγάπη, σᾶς βεβαιώνει ἐν χαρᾷ: «Χαίρετε, ἀδελφοί καί πάλιν ἐρῶ χαίρετε!» (Φιλ. δ΄ 4). Ὁ Χριστός σφραγίζει τή σωτηρία μας. «Ἰδού ποιῶ καινά πάντα» (Ἀποκ. κα΄ 5), ὁ νικητήριος λόγος Του.

 Χριστός Ἀνέστη ἀδελφοί μου!

Ἀληθῶς ἀνέστη!

Ἅγιον Πάσχα 2017

Μέ ἀναστάσιμους πατρικούς ἀσπασμούς

† Ὁ Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου
ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ

Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ ΣΕ ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΞΗ ΣΤΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΙΕΡΙΣΣΟΥ

SAM 2734

Εὐχάριστη ἔκπληξη ἦταν γιά τούς Ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεώς μας ἡ παρουσία τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βατοπαιδίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, Παν/του Ἀρχιμ. Ἐφραίμ, στήν Ἱερατική Συναξη τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἱερισσοῦ, τήν Τρίτη 28η Μαρτίου στήν αἴθουσα τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας στήν Ἀρναία.

SAM 2736

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Θεόκλητος καλωσόρισε τόν Ἅγιον Καθηγούμενον καί συνεχάρη αὐτόν διά τήν πρόσφατον ἀθώωσίν του διά τήν γνωστήν ὑπόθεσιν «Βατοπαιδίου», τό ὁποῖον δημιούργησαν πολιτικές σκοπιμότητες καί ἀντιεκκλησιαστική μανία, κάποιων ἐχθρῶν τῆς πίστεως, τοῦ μοναχισμοῦ καί τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Ὁ Ἅγιος Καθηγούμενος εὐχαρίστησε τόν Σεβασμιώτατον διά τήν συμπαράστασίν του καί διά τόν ἀγῶνα αὐτόν ὑπέρ τῶν δικαίων τῆς Ἐκκλησίας.

Στή συνέχεια, ὡς φοιτητής τοῦ πανεπιστημίου τῆς ἐρήμου, ὁμιλῶν πρός τούς Ἱερεῖς ἀνεφέρθηκε «στή μεγάλη δύναμη τοῦ χαρίσματος τῆς ἱερωσύνης, πού δίνει τή δυνατότητα στούς ἱερεῖς νά τελοῦν τά ἱερά Μυστήρια.

Παρουσίασε τήν πνευματική ἐμπειρία τοῦ γέροντος Ἐφραίμ Κατουνακιώτη, ὁ ὁποῖος μαθήτευσε καί ἐκπαιδεύτηκε στήν ἐσωτερική ζωή ἀπό τόν γέροντα Ἰωσήφ τόν Ἡσυχαστή.

SAM 2744

Ὁ Ἱερεύς πρέπει νά ἔχη αἴσθηση τῶν τελουμένων. Ἡ Ἱερωσύνη νά εἶναι ἐμπειρία καί ὄχι μόνο ἡ ἐπιτέλεση κάποιων τελετῶν. Ἡ Ἱερωσύνη νά εἶναι ἐμπειρία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀφοῦ τό Ἅγιο Πνεῦμα συνέχει τήν Ἐκκκλησία.

Ἔχουμε εὐθύνη γιά τήν συμμετοχή μας στήν ἱερωσύνη, καθώς ἐκπροσωποῦμε τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία.

Νά εἴμαστε αὐστηροί πρός τόν ἑαυτό μας καί ἐπιεικεῖς πρός τούς ἄλλους.

Γίνετε φορεῖς τῆς αἰωνιότητος γιά νά μπορέσετε μετά νά τήν κηρύξετε.

Ἔτσι θά μπορέσετε νά ἀντισταθῆτε στόν πόλεμο τοῦ διαβόλου.

Σέ μιά Μητρόπολη ὁ διάβολος θέλει νά κτυπήση τόν Μητροπολίτην.

Σέ μιά Ἐνορία προσπαθεῖ νά κτυπήση τόν Ἱερέα.

Σέ ἕνα μοναστῆρι προσπαθεῖ νά κτυπήση τόν Ἡγούμενο.

Εἰσέλθετε εἰς τήν καρδίαν σας.

Ἀγαπῆστε τήν ἐσωτερικήν ζωήν.

Ἀγαπῆστε τήν προσευχήν.

Νά βιώνετε τή χάρη, ὅταν λειτουργεῖτε».

SAM 2749

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε τόν Γέροντα Ἐφραίμ καί ἀνεφέρθηκε σέ διοικητικά θέματα δίνοντας τίς δέουσες λύσεις. Ἰδιαίτερα ἔκανε λόγο γιά τήν προσοχή τῶν ἱερέων κατά τή χρήση τοῦ facebook καί γιά τήν προάσπιση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας μετά τήν δημοσίευση τῶν δασικῶν χαρτῶν.

Μετά τό τέλος τῆς Ἱερατικῆς Συνάξεως ὁ Σεβασμιώτατος δεξιώθηκε τόν Ἅγιον Καθηγούμενον καί τήν συνοδεία του στό Ἐπισκοπεῖο, παραθέτοντας σαρακοστιανή μεσημεριανή τράπεζα.

 

Οἱ Γ΄ Χαιρετισμοί τῆς Κυρίας Θεοτόκου στήν Παναγία τῆς Γαλατίστης

SAM 2302

Μέ λαμπρότητα καί βυζαντινή μεγαλοπρέπεια ἐτελέσθη ἡ Ἀκολουθία τῆς Γ΄ Στάσεως τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, κατά τό ἐκδοθέν πρόγραμμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως γιά τήν Μεγ. Τεσσαρακοστή, στόν κατανυκτικό Ἱερό Ναό τῆς Παναγίας τῆς Γαλατίστης, τήν Παρασκευή 17η Μαρτίου τ.ἔ.. Τῆς Ἀκολουθίας προέστη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Θεόκλητος ἀκολουθούμενος ἀπό τόν Διάκονό του π. Γεώργιο Κυριάκου.

SAM 2315

Τόν Μητροπολίτη ὑπεδέχθη ὁ ἀξιαγάπητος καί κατά πάντα τετιμημένος Παπαδάσκαλος, Ἐφημέριος τῆς Ἐνορίας τῆς Παναγίας Γαλατίστης Αἰδ. Οἰκ. π. Ἀργύριος Καραμόσχος, ὁ ὁποῖος εἶχε προετοιμάσει μεθοδικώτατα τό ποίμνιό του γιά τήν λαοφιλῆ αὐτή τιμή πρός τήν Παντάνασσα. Μαζί του ὁ Πρόεδρος τοῦ Τοπικοῦ Συμβουλίου κ. Ἐμμανουήλ Σειράς καί ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημ. Συμβουλίου κ. Ἰωάν. Σιμώνης.

Μέσα σ’ ἕνα Ναό πού ἔλαμπε ἀπό εὐταξία καί πεπληρωμένο ἀπό τά ψυχικά ἄνθη τῶν ἐνοριτῶν του, εὐπρεπισμένα ἀπό τόν π. Ἀργύριο, ὁ χριστεπώνυμος Λαός τῆς Γαλατίστης προσῆλθε ὁμοθυμαδόν.

SAM 2308

Ἀπόλυτα ἱκανοποιημένος ὁ Δεσπότης μας ἀπό τήν εἰκόνα τῆς Ἐνορίας καί τόν Ἐφημέριό της ἀπηύθυνε λόγο ἀγαθό στό ποίμνιό του, χαρακτηρίζοντας τήν Κυρία Θεοτόκο ὡς “Ἱερά Πύλη ἀδιόδευτο” κατά τούς Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας καί ἐκλεκτό “Γεώργιο” τῆς Τριαδικῆς Θεότητος.

Ἀρύστηκε μάλιστα τά περί Ἱεροῦ Γεωργίου, ἀπό τά ψάλματα τῶν Ὠδῶν τοῦ Ἀκαθίστου πρός τήν Θεοτόκον καί ἰδίως ἀπό τό: «Ρόδον τό ἀμάραντον χαῖρε ἡ μόνη βλαστήσασα, τό μῆλον τό εὔοσμον χαῖρε ἡ τέξασα…», διευκρινίζοντας ὅτι ἡ Θεοτόκος ἀπέβη ἡ θεία Γῆ πού ἑκουσίως πρόσφερε Ἑαυτόν “Χριστόν ἐξανθήσασα”. Στό σημεῖο τοῦτο ὁ ὁμιλητής ζήτησε ἀπό τόν λαό τοῦ Θεοῦ, κατ’ ἀκολουθίαν πρός τήν Ἀειπάρθενο, νά ἀποβῆ καί ὁ ἴδιος γεώργιο Θεοῦ, μέ ἕνα καί μοναδικό ἐφετό, μέ ἕνα στόχο, ὁ ἄνθρωπος καί δή ὁ χριστιανός νά ἀποβῆ σκηνή, οἰκία καί ἱερό καταφύγιο τοῦ Βασιλέως Χριστοῦ.

SAM 2323

Εἶναι τιμή ὑψίστη, συνέχισε ὁ ὁμιλητής, νά εἴμαστε φυτευμένοι στό γεώργιο τοῦ Θεοῦ, πολύ δέ περισσότερον τό ὅτι μέ τήν χάρη τοῦ Κυρίου ἀπέβημεν γεώργιο Θεοῦ, ὅμως τό “γεώργιο”, τό ποτιστικό κτῆμα γιά νά ἀποδώση καρπούς ἀπαιτεῖ φροντίδα. Ἀπαιτεί πρῶτο τό ὄργωμα τοῦ χώματος γιά νά ὀξυγονωθῆ ὁ τόπος, νά ἀνακουφιστοῦν οἱ ρίζες τῶν σπαρμένων δέντρων, γιά νά μαλακώση τό ἔδαφος. Αὐτό στή γλώσσα τῆς Ἐκκλησίας λέγεται καθημερινή φροντισμένη μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς, Παλαιᾶς καί Καινῆς Διαθήκης. Δεύτερο τό ὀργωμένο ἔδαφος περιμένει τή βροχή τοῦ Θεοῦ γιά νά βλαστήση. Στά ἐκκλησιαστικά πράγματα ἡ βροχή εἶναι ἡ ἁγιοτριαδική χάρη πού λαμβάνουμε ἀπό τά Ἱερά τῆς Ἐκκλησίας Ἐπτά Μυστήρια καί ἰδίως ἀπό τό Βασιλικό Μυστήριο τῆς Θείας Κενώσεως, ἐκεῖνο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Καί ὅπως τά κλαριά τῶν δέντρων, συνέχισε ὁ Σεβασμιώτατος, ὑψώνονται πρός τόν οὐρανό ἱκετευτικά γυρεύοντας τή θαλπωρή καί τό χάδι τοῦ ἥλιου, ἔτσι, τό τρίτο πού χρειάζεται ἡ ἀνθρώπινη ψυχή γιά νά καρποφορήση εἶναι τό ὕψωμα τῶν χεριῶν μέ τήν προσευχή πρός τόν Δομήτορά της. Ἡ προσευχή εἶναι ἄδεισμα τῆς ψυχῆς πρός τόν Θεό καί συνομιλία μαζί Του. Τό τέταρτο πού ἀπαιτεῖ τό θεῖο γεώργιο γιά νά εἶναι ὑγιές, εἶπε ὁ Σεβασμιώτατος, εἶναι τό κλάδεμα τῶν “δέντρων” τῶν φυτευμένων μέσα σέ αὐτό τό μποστάνι. Στά δέντρα τά καλλιεργήσιμα ἀπαιτεῖται κλάδεμα τῶν σαπισμένων, ἄρρωστων ἤ ξερῶν βλαστῶν τους. Στή ψυχή ἀπαιτεῖται τό ἐπιτραχήλιο τοῦ Πνευματικοῦ μέ τήν Ἐξομολόγηση νά ξεριζώση τά ζιζάνια ἀπό τό εὔφορο χωράφι τοῦ ψυχισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ἐξομολόγηση εἶναι ἡ ἀμφίστομη μάχαιρα πού ἀποκόπτει τό σάπιο ἀπό τό ὑγιές τῆς ἀνθρώπινης προσωπικότητας, εἶναι ἡ ἐκδήλωση καί ἡ ἔκρηξη τῆς Θεαγάπης πρός τά πλάσματά Της, εἶναι ἡ θερμουργή ἀγκαλιά τοῦ πατέρα στήν ἐπιστροφή τοῦ κάθε ἀσώτου.

SAM 2327

Καί κατέληξε ὁ Σεβασμιώτατος: «Ἡ Θεοτόκος, ἡ Κυρά τῶν Ἀγγέλων καί ἡ Μάνα τοῦ νέου κόσμου πού προῆλθε ἀπό τή γαστέρα Της, εἶναι τό τετιμημένο γεώργιο πού πλούτισε τόν κόσμο μέ τόν Θεάνθρωπο Χριστό. Ὁ κάθε χριστιανός κατά μίμηση τῆς Θεοτόκου, ἡ Ἐκκλησία δηλαδή ὡς διαρκής Θεοτόκος, ὁ κάθε πιστός πού προσκυνεῖ τό περίπυστο εἰκόνισμά Της ὀφείλει μέ τό ὄργωμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς, μέ τή δρόσο καί τό πότισμα τῆς χάριτος ἀπό τά θεοπαράδοτα Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, τή διαρκῶς ἀνακαινίζουσα ψυχή προσευχή καί ἰδίως μέ τό Μυστήριο τῆς Μετανοίας νά γίνη Θεοτόκος, νά μιμηθῆ τή Θεοτόκο, νά γίνη “γεώργιο” εὐπρόσδεκτο στόν Θεό, γιά ἕνα καί μοναδικό λόγο, γιά νά βλαστήση ἀπ’ αὐτό τό γεώργιο τῆς Ἐκκλησίας Χριστός ὁ Κύριος».

Β΄ Κυριακή των Νηστειών. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας στον Άγιο Γεώργιο Γαλάτιστας

Ἡ ἁμαρτία εἶναι βαρύτατη ἀρρώστια τῆς ψυχῆς

SAM 2160

Τήν Κυριακή 12η Μαρτίου τ.ἔ., Β΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Θεόκλητος ἀκολουθούμενος ἀπό τόν Διάκονο π. Γεώργιο Κυριάκου καί τόν Παν/το Ἀρχιμ. π. Λεόντιο Καρίκα, ἐπεσκέφθη τήν Ἐνορία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Γαλατίστης καί προέστη τοῦ Ὄρθρου καί τῆς Θείας Λειτουργίας τοῦ Μεγ. Βασιλείου, συμπαραστατούμενος ἀπό τούς Ἐφημερίους τῆς Κωμοπόλεως Αἰδ/τους Οἰκ. π. Γεώργιο Σκονδράνη καί π. Ἀργύριο Καραμόσχο.

SAM 2166

Ὁ φιλόχριστος Λαός τῆς Γαλάτιστας προσῆλθε γιά νά λάβη τήν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας, μέ ἐπικεφαλῆς τόν Δήμαρχο Πολυγύρου κ. Ἀστέριο Ζωγράφο, τόν Ἀντιδήμαρχο κ. Ἀλέξανδρο Λακρό, τόν Πρόεδρο τοῦ Δημ. Συμβουλίου κ. Ἰωάν. Σιμώνη καί τόν Πρόεδρου τοῦ Τοπ. Συμβουλίου κ. Ἐμμαν. Σειρᾶ.

Ὁ Σεβασμιώτατος στήν ὁμιλία του ἀναφερόμενος στήν εὐαγγελική περικοπή τοῦ Παραλύτου τῆς Καπερναούμ, ἀνέλυσε διεξοδικά τή φράση τοῦ Κυρίου μας πρός τόν Παραλυτικό: «Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου» (Μαρκ. β΄ 5). Δηλαδή, ἀναφέρθηκε καί παρουσίασε τήν θέση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας ἀπέναντι στό γεγονός ἁμαρτία.

SAM 2188

Κατ’ ἀρχήν ἀνεγνώρισε ὅτι γιά τόν σημερινό ἄνθρωπο καί δή τόν δυτικοευρωπαῖο Ρωμαιοκαθολικό καί Προτεστάντη τό γεγονός “ ἁμαρτία ” προσεγγίζεται συμβολικά, νομικίστικα ἤ δικανικά. Θεωρεῖται σάν μιά παράβαση τῆς ἀπαγορευτικῆς θείας ἐντολῆς πού καθόριζε τή θέση τοῦ Θεοῦ μέ τόν ἄνθρωπο καί ἡ ὁποία συνεπάγεται τήν θεία ὀργή καί ἀπαιτεῖ τήν ἱκανοποίηση τῆς θείας διακαιοσύνης. Τίποτε ἄλλο! Στήν Ὀρθόδοξη πνευματικότητα ἁμαρτία σημαίνει συγκλονισμός καί πτώση τοῦ ἀνθρώπου κάτω ἀπό τό εἶναι του, ἀπό τή θεία ζωή καί δόξα, ἀπό τόν δρόμο καί τήν κλήση πρός τήν τελειότητα. Ἁμαρτία κατά τούς ἁγίους Πατέρας εἶναι ἡ κακή ἀλλοίωση τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, ὁ τραυματισμός, ἡ ἐξασθένιση καί ἡ μόλυνση τοῦ ἀρχικοῦ εἶναι, ἡ εἴσοδος τοῦ “παρά φύσιν” στήν ἀνθρώπινη ζωή, ἡ ἔκπτωση ἀπό τήν “κατά φύσιν” ὕπαρξη στήν “παρά φύσιν” ἀτομικότητα.

SAM 2229

Ἡ ἁμαρτία συνέχισε ὁ ὁμιλητής εἶναι ἄρνηση ἀπό μέρους τοῦ ἀνθρώπου τῆς φυσικῆς του ροπῆς, ἄρνηση στήν κλήση τοῦ Θεοῦ γιά προσωπική κοινωνία καί ἕνωση μαζί Του. Εἶναι ἡ βεβήλωση τῆς ἀγαπητικῆς σχέσεως Θεοῦ καί ἀνθρώπων, ἡ ἀπόρριψη τῆς κοινωνίας ζωῆς, ἡ ἄρνηση τῆς προσφερομένης θεαγάπης. Πρόκειται γιά ἀστοχία, ἀποτυχία τοῦ ἀνθρώπου νά ὁλοκληρωθῆ καί νά τελειωθῆ στή σχέση κοινωνίας του με τόν Θεό• ἀστοχία-ἀποτυχία τοῦ ἀνθρώπου στόν προορισμό του, δηλαδή στόν ἁγιασμό καί στή θεώση. Εἶναι ἐσφαλμένη καί ἀλόγιστη κίνηση τοῦ ἀνθρώπου, ἡ πλάνη, τό ἄλογο καί παράλογο, ἡ κακή καί διεφθαρμένη προαίρεση καί ἐπιθυμία. Τελικά ἡ ἁμαρτία εἶναι ἡ κακή χρήση, ἡ κατάχρηση ἤ παράχρηση τῆς ἐλευθερίας, ἡ παράχρηση τῆς ἴδιας τῆς ζωῆς καί τοῦ κόσμου. Αὐτό σημαίνει προσπάθεια τοῦ ἀνθρώπου νά ἱδρύη παρά τόν Θεό ἤ χωρίς τόν Θεό μιά αὐτόνομη πραγματικότητα ἤ αὐτοκρατορία, πού τελικά ὁδηγεῖ τήν ὕπαρξη στήν τραγικότητα τῆς διασπάσεως καί τοῦ χωρισμοῦ ἀπό τήν πηγή τῆς ζωῆς, τόν Θεό. Εἶναι μιά πράξη χωρίς τόν Θεό ἤ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, μιά ἄρνηση τοῦ Θεοῦ. Τό ναί στόν διάβολο καί τό ὄχι στόν Θεό. Τελικά ἡ ἁμαρτία καταντάει αὐτοτιμωρία, αὐτοκαταδίκη, αὐτοεγκλεισμός τοῦ ἀνθρώπου στή μοναξιά καί τό ἀδιέξοδό του, εἶναι αὐτοπαράδοση στόν θάνατο, εἶναι ἡ ἴδια ἡ κόλαση μέσα μας.

SAM 2238

Τέλος ὁ ὁμιλητής παρουσίασε τήν πατερική θεολογία ὅτι ἡ ἁμαρτία εἶναι φοβερό πρᾶγμα καί βιώνεται ὡς βαρύτατη ἀρρώστια τῆς ψυχῆς, βιώνεται ὡς θάνατος τῆς ζωῆς τῆς πλασμένης γιά τήν ἀθανασία καί γι’ αὐτήν ταιριάζει τό πένθος καί ὁ ἀκατάπαυστος θρῆνος. Ἐπεσφράγισε δέ τό κήρυγμά του μέ τή φράση τοῦ Ἁγίου Ἰωάνου τοῦ Χρυσοστόμου: «Τά πλείονα τῶν νοσημάτων, ἐξ ἁμαρτημάτων ἐστί ψυχικῶν», δηλαδή τά περισσότερα ὀφείλονται στά ἁμαρτήματα τῆς ψυχῆς, κάτι πού σοβαρά πρέπει νά προσέξη ὁ σημερινός κόσμος καί δή ὁ χριστιανικός κόσμος…

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ;»Β΄ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΩΡΓΙΟ ΓΑΛΑΤΙΣΤΑΣ

SAM 1756

Στόν Ἐνοριακό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Γαλάτιστας τέλεσε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Θεόκλητος τόν Β΄ Κατανυκτικό Ἑσπερινό τήν Α΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν 5η Μαρτίου τ.ἔ.

Στήν Ἀκολουθία ἔλαβαν μέρος ὁ Πρωτοσύγκελλος τῆς Μητροπόλεως Ἀρχιμ. Χρυσόστομος Μαϊδώνης, ὁ Ἐφημέριος Αἰδ. Γεώργιος Σκονδράνης Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος, ὁ Αἰδ. Ἀργύριος Καραμόσχος, Ἐφημέριος τῆς δευτέρας Ἐνορίας Παναγίας Γαλατίστης. Τό παρόν ἔδωσε ὁ Πρόεδρος τοῦ Τοπικοῦ Μανώλης Σειρᾶς καί πλῆθος χριστιανῶν.

SAM 1753

Τόν λόγο τοῦ Θεοῦ προσέφερε ὁ Παν/τος Ἀρχιμ. Χρυσόστομος Μαϊδώνης μέ θέμα: «Εἴμαστε Χριστιανοί;».

Ὁ ὁμιλητής ἀναφέρθηκε «στήν σημασία τοῦ ὀνόματος χριστιανός σύμφωνα μέ τήν ἑρμηνεία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καί κυρίως τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου καί τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης. Στήν συνέχεια ἀναφέρθηκε στήν ἀλλοίωση τοῦ περιεχομένου τοῦ ὀνόματος χριστιανός μέ τήν ὑποκριτική χριστιανική ζωή. Ὁ μεγάλος κίνδυνος εἶναι νά μείνει ξερός τύπος χωρίς οὐσία. Ἀκόμη καί τά χριστιανικά καθήκοντα τοῦ ἐκκλησιασμοῦ, τῆς ἐξομολόγησης, τῆς νηστείας, τῆς ἐλεημοσύνης, τῆς Θείας Κοινωνίας κ.ἄ., νά γίνωνται τυπικά χωρίς οὐσιαστική συμμετοχή καί ζῆλο.

Γιορτάσαμε τό θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἐμεῖς γιορτάσαμε τή δική μας νίκη τῆς μετάνοιας κατά τῆς ἁμαρτίας, τόν θρίαμβο τῆς πίστης μας κατά τῆς ὀλιγοπιστίας;

Τελικά εἴμαστε χριστιανοί; Τί ἀπαντᾶμε;».

SAM 1757

Ὁ Σεβασμιώτατος στόν χαιρετισμό του ἔλεγξε τήν ἐπιχειρούμενη ἀλλοίωση τοῦ φρονήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπό μιά μειοψηφία ἀθέων στόν τόπο μας καί παρεκάλεσε τούς χριστιανούς νά μείνουν ἀμέτοχοι στήν σατανική αὐτή ἐργώδη προσπάθεια τῶν πολεμίων τῆς Ἐκκλησίας, μένοντες σταθεροί στό φρόνημα καί συμμετέχοντες στην ἐκκλησιαστική ζωή καί παράδοση.

Μετά τό τέλος τῆς ἀκολουθίας ὁ εὐγενέστατος Ἐφημέριος παρέθεσε πλούσια δεξίωση.

Λαμπρά τα ονομαστήρια του Μητροπολίτη μας κ. Θεοκλήτου

εκ της ιστοσελίδος www.romfea.gr

ierissou-onomastiria-47 33087823966 oΤήν Κυριακή 26η Φεβρουαρίου 2017, εορτάστηκε με ιδιαίτερη λαμπρότητα η μνήμη του Αγίου ενδόξου Μάρτυρος Θεοκλήτου του Φαρμακού στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Στεφάνου της αρχοντικής Αρναίας της Χαλκιδικής, ημέρα κατά την οποία άγει τα σεπτά ονομαστήρια του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Θεόκλητος.

ierissou-onomastiria-20 33002644851 o

Την παραμονή της εορτής, Σάββατο 25η Φεβρουαρίου, ετελέσθη πολυαρχιερατικός Εσπερινός στο Ιερό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο της Παναγίας της Δακρυρροούσης στην Αρναία, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βρεσθένης κ. Θεοκλήτου, ο οποίος συνεόρτασε τα ονομαστήρια του με τον κυριάρχη Επίσκοπο και συγχοροστατούντων του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αμορίου και Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Βλατάδων κ. Νικηφόρου και του οικείου Ποιμενάρχου κ. Θεοκλήτου.


 

ierissou-onomastiria-44 33002656111 o

Ανήμερα της εορτής ετελέσθη λαμπρή τρισαρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του εορτάζοντος Μητροπολίτου κ. Θεοκλήτου και συλλειτουργούντων των Σεβ. Μητροπολιτών Βρεσθένης κ. Θεοκλήτου και Κασσανδρείας και Πολυγύρου κ. Νικοδήμου, πλαισιουμένων από Ιερείς και Ιεροδιακόνους της Ιεράς Μητροπόλεως Ιερισσού.

ierissou-onomastiria-83 32284216064 o

Παρέστησαν εκπρόσωποι των πολιτικών, αστυνομικών και πυροσβεστικών Αρχών με επικεφαλής τον Αντιπρόεδρο της Ν.Δ. κ. Άδωνη Γεωργιάδη, τον Βουλευτή κ. Γεώργιο Βαγιωνά, τον Αντιπεριφερειάρχη κ. Ιωάννη Γιώργου, τους Αντιδημάρχους Αριστοτέλη κ.κ. Χ. Λαζαρίδη και Ι. Μητροφάνη και Πολυγύρου κ. Δ. Κοντογιώργη, τους Περιφερειακούς Συμβούλους κα. Αικ. Ζωγράφου και κ. Στυλ. Βαλιάνο, τον Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου Αρναίας κ. Γεωρ. Διαμαντούδη, Προέδρους παραπλησίων Κωμοπόλεων, πολλούς Δημοτικούς Συμβούλους, τον Αστυν. Διευθυντή Χαλκιδικής κ. Θεολ. Τζουμαΐλη, τον Διοικητή του Α.Τ. Αρναίας κ. Γεωρ. Χαϊδευτό, τον Διοικητή της Π.Υ. Αρναίας κ. Δημ. Αλεξανδρή, κ.α.

ierissou-onomastiria-77 32972875552 o

Κατά την πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία τον λόγο του Θεού εκήρυξε ο Σεβ. Μητροπολίτης Βρεσθένης κ. Θεόκλητος, ο οποίος έκανε εκτεταμένη αναφορά στο νόημα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, βιουμένης από το Ορθόδοξο πλήρωμα ως προετοιμασίας μετοχής στο Άγιο Πάσχα του Κυρίου μας.

Τόνισε ο Σεβασμιώτατος ότι η προσευχή, η νηστεία, η φιλανθρωπία, η ελεημοσύνη είναι αρετές που βιώνονται εντονώτερα κατ’ αυτήν την περιόδο ώστε να λειαίνουν το έδαφος για να ζήσει ο πιστός τον Χριστό σε όλες Του τις διαστάσεις, ως Σωτήρα του κόσμου και του ανθρώπου, τέλειο Θεό και τέλειο Άνθρωπο.

ierissou-onomastiria-84 32284216654 o

Διευκρίνισε όμως ότι όλες αυτές οι αρετές ως εργαλεία αγιότητος νοούμενες, αποβαίνουν άχρηστες αν δεν προηγηθεί στην καρδιά η συγγνώμη προς τον «άλλο», η αποδοχή του άλλου όπως είναι, το αγκάλιασμα του ανθρώπου από τον άνθρωπο, η έμπρακτη αγάπη προς τον οιοδήποτε αδελφό που στέκει δίπλα μας.

Τέλος ευχαρίστησε τον Άγιο Ιερισσού για την αγάπη του προς το πρόσωπό του, το εμπερίστατο πρόσωπό ενός Επισκόπου που αναμένει την αποκατάστασή του από την Εκκλησία, πλέκοντας συνάμα το εγκώμιο του εορτάζοντος κυριάρχου Επισκόπου που ως λαμπάδα αγάπης εκδαπανάται για το ποίμνιό του που τον λατρεύει.

ierissou-onomastiria-85 32284217674 o

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβ. Ιερισσού κ. Θεόκλητος ευλόγησε τα κόλλυβα του Αγίου και ευχαρίστησε τον Άγιο Βρεσθένης, τον Ιερό Κλήρο, τους Άρχοντες και τον Λαό, κάνοντας μνεία για τον πολυσέβαστο Γέροντά του, τον αείμνηστο Μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας κυρό Θεόκλητο Β’ (Φιλιππαίο), ο οποίος και τον ανέδειξε και του έδωσε το όνομά του, προς τιμήν του Αγίου ενδόξου Μάρτυρος Θεοκλήτου του Φαρμακού.

ierissou-onomastiria-92 32746891750 o

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος δέχθηκε τις ευχές των πιστών στην αίθουσα του Θρόνου του Επισκοπικού Μεγάρου και παρέθεσε επίσημο γεύμα στον Ιερό Κλήρο, στους Άρχοντες και στα στελέχη της υπ’ αυτόν Ιεράς Μητροπόλεως.

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ 2017

patriarxis

+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,
ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ
***

                                                                                                                                                                                                                                                                                       Ἀδελφοὶ καὶ Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Διὰ τῆς χάριτος καὶ τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ εἰσερχόμεθα ἀπὸ τῆς αὔριον εἰς τὸ στάδιον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, τῆς καταλληλοτέρας περιόδου διὰ τὴν στροφὴν τῆς ἀνθρωπίνης ψυχῆς, τῆς ἰδικῆς μας ψυχῆς, πρὸς τὸν Κύριον.

Ἡ περίοδος αὐτὴ εἶναι μία διαρκὴς κατάνυξις ἐνώπιον τοῦ ἐκτυλισσομένου καθ᾿ ἡμέραν μυστηρίου τοῦ Θεοῦ, τοῦ μυστηρίου τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Διὰ τοῦτο ἡ παρεχομένη εἰς ἡμᾶς εὐκαιρία τῶν Ἱερῶν Νηστειῶν ἔχει ἓν ἰδιαίτερον χαρακτηριστικόν: τὴν ἀνάνηψιν καὶ τὴν νῆψιν τῆς ψυχῆς, ἡ ὁποία καλεῖται ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν γέμουσαν θείων προτροπῶν καὶ ἁγιότητος περίοδον αὐτὴν νὰ συνειδητοποιήσῃ τὰ παροδικὰ καὶ τὰ ὁρώμενα καὶ νὰ μεταβῇ σταδιακῶς πρὸς τὰ μείζονα καὶ τὰ κρείττονα, πρὸς τὰ ἀόρατα.

Ἀναγλύφως καὶ ἐπιγραμματικῶς Ἀνδρέας ὁ Κρήτης διὰ τοῦ Μεγάλου Κανόνος του ὁμιλεῖ πρὸς ἑαυτὸν καὶ πρὸς πᾶσαν ψυχὴν θλιβομένην καὶ καταπονουμένην ὑπὸ τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν περισπασμῶν τῆς παρούσης ζωῆς. Συναισθανόμενος ὁ Ἅγιος τὸ βάρος τῆς πονεμένης ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν ἀνθρωπίνης ψυχῆς, ἐν ἀγωνίᾳ κραυγάζει: «Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα τί καθεύδεις;». Ἡ κραυγὴ αὐτὴ ὁδηγεῖ εἰς τὴν συνειδητοποίησιν τῆς ματαιότητος καὶ εἰς τὸν ἀνέκφραστον φόβον τοῦ τέλους τῆς ἐπιγείου ζωῆς: «τὸ τέλος ἐγγίζει καὶ μέλλεις (ψυχή μου) θορυβεῖσθαι». Ἐνώπιον τοῦ ἀπροσδοκήτου τέλους τῆς ζωῆς ποὺ ἔρχεται «ὡς κλέπτης ἐν νυκτί», καλεῖ ἑαυτὸν ὁ τῆς Κρήτης Φωστὴρ καὶ κάθε πονεμένην καὶ ὑπὸ τοῦ φόβου τῆς ἀνασφαλείας διακατεχομένην ψυχήν: «Ἀνάνηψον», λοιπόν, «ἵνα φείσηταί σου Χριστὸς ὁ Θεός, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν».

Ἡ Ὀρθόδοξος Πατερικὴ διδασκαλία καὶ φωνὴ μᾶς καλεῖ, κατὰ τὸ ἐνώπιόν μας στάδιον, νὰ συναισθανθῶμεν ὁ καθεὶς «ποῖοι εἴμεθα, ποῦ εὑρισκόμεθα καὶ ποῦ ὑπάγομεν», ποῦ κατευθυνόμεθα δηλαδή. Νὰ αἰσθανθῶμεν τὸ μάταιον τοῦ προσκαίρου βίου καὶ νὰ μετανοήσωμεν δι᾿ ὅσα «ἐν γνώσει ἢ ἐν ἀγνοίᾳ, ἐν λόγοις ἢ ἐν ἔργοις, ἐν ἐπιτηδεύμασι καὶ πάσαις (ἡμῶν) ταῖς αἰσθήσεσιν» εἰργάσθημεν μέχρι τοῦδε ὄχι κατὰ τὸ εὐαγγέλιον καὶ τὸν νόμον τῆς Χάριτος τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἀνανήψωμεν. Μόνον τότε θὰ εὕρωμεν ἔλεος καὶ χάριν καὶ θὰ μᾶς φεισθῇ ὁ ἐτάζων καρδίας καὶ νεφροὺς καὶ τὰ κρύφια πάντα τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς λογισμοὺς γιγνώσκων Κύριος καὶ δὲν θὰ μᾶς καταλογίσῃ τοὺς ἀδίκους λογισμούς, οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦν εἰς μάταια καὶ ἀνώφελα ἔργα.

Ὁ ἐνώπιόν μας ἀγὼν συμποσοῦται εἰς τὴν νῆψιν καὶ εἰς τὴν ἀνάνηψίν μας, εἰς τὴν μετάνοιαν. Διὰ τῆς μετανοίας, διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τῆς καταστάσεώς μας δηλαδή, καὶ διὰ τῆς ἐξομολογήσεως, ἡ ζωή μας στεφανώνεται διὰ «τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν, διὰ τῆς κοινωνίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διὰ τοῦ πληρώματος τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν». Ἡ ἀνάνηψις ταυτίζεται πρὸς τὴν συνείδησιν τοῦ μετανοοῦντος ἀνθρώπου (Πρβλ. Β΄ Κορ. α΄, 12 καὶ Ρωμ. β΄, 15). Ἡ συνείδησις εἶναι δρον τοῦ Θεοῦ.

Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Καλούμεθα οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ νὰ βιώσωμεν τὴν περίοδον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ὡς χρόνον συνειδησιακῆς νήψεως καὶ ἀνανήψεως, ὡς στιγμὴν αἰωνιότητος τῆς Ὀρθοδόξου ταυτότητός μας. Δηλαδή, καλούμεθα νὰ ζήσωμεν καὶ νὰ συμβιώσωμεν μὲ τὸν Χριστόν. Νὰ ζήσωμεν ἐκκλησιαστικῶς καὶ πνευματικῶς. Διότι μόνον εἰς τὴν ἐν Χριστῷ ζωὴν ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ ἀνανήψῃ ἡ συνείδησίς μας καὶ νὰ ἀνέλθωμεν εἰς τὸν χῶρον τῆς πραγματικῆς ἐλευθερίας καὶ τῶν ἀλανθάστων κριτηρίων πρὸς ἀνάπαυσιν καὶ λύτρωσίν μας.

Κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς εὐλογημένης ταύτης περιόδου, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ ἡ Μήτηρ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐπισκέπτονται πᾶσαν Ὀρθόδοξον Χριστιανὴν ψυχὴν κοπιῶσαν καὶ πεφορτισμένην καὶ ἀπαραμύθητον ὑπὸ τῶν ἀξιῶν καὶ ἡδονῶν καὶ ἀπολαύσεων τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ κόσμου τούτου, συμπορεύονται καὶ συμπροσεύχονται πρὸς τὸν «προσερχόμενον σφαγιασθῆναι καὶ δοθῆναι εἰς βρῶσιν τοῖς πιστοῖς Βασιλέα τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριον τῶν κυριευόντων»: Ἀξίωσον, Κύριε, πάντας τοὺς Ὀρθοδόξους πιστοὺς ἐν εἰρήνῃ καὶ συντριβῇ καρδίας νὰ διαπορευθοῦν τὴν ἱερὰν περίοδον καὶ τὸ ἀνοιγόμενον στάδιον, «χαριτῶν καὶ δυναμῶν ὅπως προφθάσωμεν, ἐκτελέσαντες τὸν δρόμον ἀνδρικῶς, τὴν κυρίαν ἡμέραν τῆς Ἀναστάσεώς Σου, καὶ ἐν χαρᾷ στεφανηφοροῦντες αὐτὴν ἀκαταπαύστως αἰνέσωμεν» (πρβλ. ποίημα κυρίου Θεοδώρου, Τριώδιον).

Εὐλογοῦντες πατρικῶς ὑμᾶς, τέκνα ἀγαπητὰ καὶ πιστὰ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, καὶ ἡνωμένοι μαζί σας ἐν προσευχαῖς καὶ δεήσεσιν, ἐπικαλούμεθα ἐπὶ πάντας τὴν δύναμιν τοῦ Τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ καὶ τὰς πρεσβείας τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῶν ἁγίων Ἀγγέλων καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, ὥστε ἅπαντες ἀξίως τῆς κλήσεως ἡμῶν ὡς Ὀρθοδόξων νὰ πολιτευθῶμεν, καὶ νὰ ἀπολαύσωμεν τοιουτοτρόπως τῆς τρυφῆς καὶ τῆς δόξης τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, εἰς Ὃν τὸ κράτος καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

 Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ,βιζ´
+ Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ 2017

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΙΕΡΙΣΣΟΥ, ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΔΑΜΕΡΙΟΥ
___________


αγιος θεοκλητος  μικροΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις ἀνακοινώνει ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ἄγει τά ὀνομαστήριά του, τήν Κυριακή τῆς Τυροφάγου, 26η Φεβρουαρίου 2017, ἡμέρα πού ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μάρτυρος Θεοκλήτου, κατά τό ἀκόλουθο πρόγραμμα:

• Τό Σάββατο 25η Φεβρουαρίου 2017, παραμονή τῆς Ἑορτῆς, στίς 5.30 τό ἀπόγευμα θά ψαλῆ ὁ Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός, στό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο τῆς Παναγίας τῆς Δακρυρροούσης.

• Τήν Κυριακή 26η Φεβρουαρίου 2017, κυριώνυμο ἡμέρα τῆς Ἑορτῆς, ἀπό ὥρας 7ηςπρωϊνῆς θά ψαλῆ ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου καί ἐν συνεχείᾳ θά τελεσθῆ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργίαστόν Μητροπολιτικό Ἱερό Ναό Ἁγίου Στεφάνου Ἀρναίας, στήν ὁποία θά προστῆ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, πλαισιούμενος καί ἀπό ἄλλους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες πού θά προσέλθουν γιά τά ὀνομαστήριά του καί φυσικά καί ἀπό τόν Ἱερό μας Κλῆρο.

Προσκαλεῖται ὁ φιλάγιος Λαός μας νά προσέλθη στίς ὡς ἄνω Ἱερές Ἀκολουθίες πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μάρτυρος Θεοκλήτου καί γιά νά συμμετάσχη στήν Ἑορτή τοῦ Ἐπισκόπου μας, ὁ ὁποῖος μετά τή Θεία Λειτουργία καί μέχρι τις 1 τό μεσημέρι καί μόνο, θά δεχθῆ τίς εὐχές τῶν Ἀρχόντων καί τοῦ πληρώματος τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας στήν αἴθουσα τοῦ θρόνου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, καθότι τό ἀπόγευμα τῆς ἰδίας ἡμέρας θά τελεστῆ ὁ Α’ Κατανυκτικός Ἑσπερινός (τῆς συγγνώμης), ἐπί τῇ είσόδῳ στήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ο π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΑΞΗ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΜΕ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ (VIDEO)

SAM 1464

Τό ὑψηλό θεολογικό ἐπίπεδο, ἡ πνευματική κατανυκτική ἀτμόσφαιρα καί ἡ ἀπόλυτη προσήλωση τῶν μετεχόντων, χαρακτήρισαν τήν Ἱερατική Σύναξη στήν ὁποία προσκάλεσε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ἱερισσοῦ κ. Θεόκλητος τούς Ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεως του, τήν Δευτέρα 13/2/2017 στήν Ἀρναία, μέ ὁμιλητήν τόν Αἰδ. Πρωτ. π. Νικόλαον Λουδοβίκον Καθηγητήν τῆς Ἀνωτάτης Θεολογικῆς Ἀκαδημίας Θεσσαλονίκης.

SAM 1448

Ὁ Σεβ. στήν ἀρχή ἔδωσε ὁδηγίες γιά τά διάφορα διοικητικά θέματα, καί παρότρυνε τούς ἱερεῖς νά δείξουν περισσότερη ἐπιμέλεια κατά τήν Μεγάλην Τεσσαρακοστή, γιά τήν ὁποία εὐχήθηκε τά δέοντα. Στή συνέχεια καλωσόρισε τόν π. Νικόλαον καί τόν εὐχαρίστησε γιά τήν παρουσία του ἐν μέσῳ τῶν ἱερέων τῆς Μητροπόλεως Ἱερισσοῦ.

Ὁ π. Νικόλαος ἀνέπτυξε τό θέμα: «Τό ὁμοούσιον στήν Τριαδολογία καί τήν Ἐκκλησιολογία».

Στήν ἀρχή ἐπεσήμανε «τήν ἀνάγκη τῆς δογματικῆς γνώσης ὡς προϋπόθεση γιά τήν ποιμαντική καί τό κήρυγμα μας. Ἡ ποιμαντική πρέπει νά εἶναι μετ’ ἐπιστήμης. Ἡ δογματική γνώση ὀμορφαίνει τό ἔργο μας. Ἁγιότητα δέν σημαίνει ἀγνωσία. Στούς Πατέρες συμβαδίζει ἡ γνώση μέ τό βίωμα.

Στά πολλά προβλήματα πού ἀντιμετωπίζει ἡ πατρίδα, δέν μποροῦμε νά μποῦμε χωρίς παιδεία καί βίωμα».

Καθώς ἀνέπτυσσε τό θέμα του μέ μοναδικό τρόπο, οἱ ἱερεῖς τόν παρακολουθοῦσαν ἄφωνοι καί ἐκστατικοί.

SAM 1449

Παρακάτω παραθέτουμε πτωχή περίληψη τῆς ὁμιλίας τοῦ π.Νικολάου, φοβούμενοι ὅτι δέν μποροῦμε νά ἀποδώσουμε τά ὑπ’αὐτοῦ τῶν λεχθέντα.

«Τό «ὁμοούσιον», εἶπε, εἶναι μιά ἔννοια τῆς δογματικῆς, πού δέν ἔχει προσεχθῆ.

Διάφορες ἐκδοχές στήν ἑρμηνεία τοῦ μυστηρίου τῆς Ἁγίας Τριάδος παρουσιάζονται πρίν τήν Α΄Οἰκουμενική Σύνοδο, πού ἦταν ὅμως αἱρετικές διδασκαλίες.

Ἡ Ὀρθοδοξία χρησιμοποίησε τόν ὅρο «ὁμοούσιος» γιά νά ἀποδόση τό δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος, τήν ἔννοια τοῦ ὁποίου ἀνέπτυξαν ὁ Μέγας Ἀθανάσιος καί ὁ Μέγας Βασίλειος καί τελειοποίησε ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής.
Τό «ὁμοούσιον» δέν εἶναι στατική ἔννοια. Ὑπάρχει κίνησις. Ὁ Πατέρας προσφέρει ὅλη τήν οὐσία στόν Υἱό καί ὁ Υἱός τήν ἀντιπροσφέρει στόν Πατέρα.

Στήν Ἁγία Τριάδα συνεχῶς ὁ Πατέρας προσφέρει τήν Πατρότητα καί ὁ Υἱός ἀντιπροσφέρει τήν Υἱότητα.
«Ὁμοούσιον» σημαίνει, ὅτι ὁλόκληρη ἡ οὐσία ὑπάρχει καί στά Τρία Πρόσωπα. Παραμένουν ὅμως σέ κάθε πρόσωπο τά ὑποστατικά ἰδιώματα τοῦ κάθε προσώπου.

SAM 1455

Ὁ Πατήρ προσφέρει τά πάντα στόν Υἱό, χωρίς τήν πατρότητα.

Ὁ Πατήρ προσφέρει τά πάντα στό Πνεῦμα.

Τό Πνεῦμα προσφέρει τήν οὐσία στόν Υἱό.

Ἡ ἀγάπη εἶναι ὀντολογική στήν Ἁγία Τριάδα.

Μιά ἡ οὐσία, τρεῖς οἱ ὑποστάσεις.

Κοινωνία ἀπόλυτη, ἀλλά ὄχι ἀπόλυτη ταυτότητα, γι’αὐτό καί ἰσότητα μεταξύ τῶν προσώπων.

Τρεῖς οἱ ἐνεργοῦντες, ἀλλά μία ἡ ἐνέργεια.

Ἀπόλυτη οὐσία καί ἀπόλυτη ἐτερότητα.

Φαινόμενο ἀπόλυτης κοινωνίας καί ἀπόλυτης ἑτερότητος.

Τά πρόσωπα παραμένουν ἀναλλοίωτα, γι’αὐτό καί τέλεια.

SAM 1445

Ἔτσι κατοχυρώνεται ἡ ἀξία τοῦ προσώπου μέσα στήν Ἐκκλησία.

«Ὁ Θεός ἀγάπη ἐστί», εἶναι ἡ οὐσία τοῦ ὁμοουσίου.

Τό «ὁμοούσιον» γίνεται πραγματικότητα στά μέλη τῆς Ἐκκλησίας μέ τό τρόπο τοῦ Σταυροῦ. Μέ τήν πρόσληψη τῶν ἄλλων ἀνθρώπων.

Τό μεγαλύτερο πρόβλημα τοῦ πολιτισμοῦ μας εἶναι ὁ ναρκισσιρμός.

Οἱ ἄνθρωποι θέλουν νά εἶναι κοινωνία, ἀλλά δέν θέλουν νά βγοῦν ἀπό τό ναρκισσισμό τους. Γι αὐτό δέν μποροῦν νά εἶναι πρόσωπα.

Τό ὁμοούσιον στή κοινωνία σημαίνει συνεχές δόσιμο τοῦ ἑνός στόν ἄλλο.

Ὁ Χριστός μέ τήν ἐνανθρώπηση παίρνει ὁλόκληρη τήν ἀνθρώπινη φύση, γιά νά ἁγιάσει τόν ἄνθρωπο.

Μπαίνει μέσα στήν ἱστορία, γιά νά ἑνώσει ὁλόκληρη τή δημιουργία.

Ὁ διάβολος ἀγωνίζεται νά ξεμάθη τήν ἀγάπη στούς πειρασμούς τῶν ἀνθρώπων.

SAM 1443

Ὁ Χριστός ἐπάνω στό Σταυρό συγχωρεῖ, δέν ἐγκαταλείπει τήν ἀγάπη.

Μέ τό βάπτισμα λαμβάνει ὁ καθένας τό χάρισμα, ὡς ἀδελφοί τοῦ Χριστοῦ.

Κάθε χάρισμα ἔχει ἐνέργεια, πού ἐνοποιεῖ. Οἱ ἅγιοι τιμοῦσαν τά χαρίσματα τῶν ἄλλων.

Τό «ὁμοούσιον» εἶναι ὁ θεολογικός τρόπος, νά στηρίξουμε τήν ἐνότητα, ἀλλά καί τό χάρισμα».

Στή συνέχεια δέχθηκε πολλά ἐρωτήματα καί δόθηκε ἡ εὐκαιρία νά διευκρινήσει καί νά συμπληρώσει τήν ὁμιλία του. Οἱ ἱερεῖς ἐξέφρασαν τό θαυμασμό τους γιά τόν πλοῦτο τοῦ ὀρθοδόξου δόγματος καί τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ὁ ὁμιλητής, τό παρουσίασε.

Ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε τούς ἱερεῖς γιά τίς παρεμβάσεις καί τόν ἰδιαιτέρως π. Νικόλαο, τόν ὁποῖο καί δεξιώθηκε.